گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٥٧

٢٨٨.سالِمِ النّاسَ تَسلَم ، وَ اعمَل لِلآخِرَةِ تَغنَم ؛ (٥٦٠٥)

.با مردم در آشتى باش تا سالم باشى و براى آخرت كار كن تا غنيمت يابى .

٢٨٩.سَلامَةُ العَيشِ فِى المُداراةِ ؛ (٥٦٠٧)

.آسايش زندگى در مدارا كردن است .

٢٩٠.سَيِّئَةٌ تَسُوؤُكَ خَيرٌ مِن حَسَنَةٍ تُعجِبُكَ ؛ (٥٦١٥)

.گناهى كه اندوهگينت كند ، بهتر از كار نيكى است كه تو را به شگفتى آورد .

٢٩١.سَمعُ الاُذُنِ لايَنفَعُ مَعَ غَفلَةِ القَلبِ ؛ (٥٦١٨)

.شنيدن گوش با غفلت دل ، سودى نمى بخشد .

٢٩٢.سِرُّكَ اَسيِرُكَ فَإن اَفشَيتَةُ صِرتَ اَسيرَهُ ؛ (٥٦٣٠)

.راز تو در بند توست . اگر آن را فاش كنى ، تو در بندِ آنى .

٢٩٣.سُوءُ الخُلقِ نَكَدُ العَيشِ وَ عَذابُ النَّفسِ ؛ (٥٦٣٩)

.بدخويى موجب سختى زندگى و عذاب جان است .

٢٩٤.سَلُوا القُلُوبَ عَنِ المَوَدّاتِ فَإنَّها شَواهِدُ لا تَقبَلُ الرُّشا ؛ (٥٦٤١)

.دوستى و محبّت را از دل ها بپرسيد كه دل ها گواهانى هستند كه رشوه نمى پذيرند .

٢٩٥.شُكرُ المُؤمِنِ يَظهَرُ فِي عَمَلِهِ ؛ (٥٦٦١)

.سپاسگزارى مؤمن در عملش آشكار مى شود .

٢٩٦.شَرُّ النّاسِ مَن لا يَقبَلُ العُذرَ ، وَ لا يُقيِلُ الذَّنبَ ؛ (٥٦٨٥)

.بدترينِ مردم ، كسى است كه عذر را نپذيرد و از لغزش در نگذرد .