گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٢٥
. راستگويى، مطابقت گفتار است با نهاده الهى .
٦١.اَلمُرائي ظاهِرُهُ جَميلٌ وَ باطِنُهُ عَليلٌ ؛ (١٥٧٧)
.رياكار، ظاهرش زيباست و باطنش بيمار .
٦٢.اَلمَطَلُ وَ المَنُّ مُنَكِّدَا الإحسانِ ؛ (١٥٩٥)
.تعلّل ورزيدن و منّت نهادن ، از [ارزش] احسان مى كاهد .
٦٣.اَلدُّعاءُ لِلسّائِلِ إحدَى الصَّدَقَتَينِ ؛ (١٦٢٠)
.دعا كردن براى حاجتْ خواه ، يكى از دو صدقه است .
٦٤.اَلإنصافُ يَرفَعُ الخِلافَ وَ يُوجِبُ الاِئتِلافَ ؛ (١٧٠٢)
.انصاف داشتن ، اختلاف را از ميان برمى دارد و الفت مى آورد .
٦٥.اَلصَّبرُ عَلى طاعَةِ اللّه ِ أهوَنُ مِنَ الصَّبرِ عَلى عُقُوبَتِهِ ؛ (١٧٣١)
.صبر كردن بر اطاعت از خداوند، آسان تر از صبر كردن بر كيفر اوست .
٦٦.اَلعالِمُ مَن لا يَشبَعُ مِنَ العِلمِ وَ لا يَتَشَبَّعُ بِهِ ؛ (١٧٤٠)
.دانشمند، كسى است كه از دانش، سيرى نپذيرد و به سيرى از آن نيز وانمود نكند .
٦٧.اَلكَمالُ فِي ثَلاثٍ : اَلصَبرُ عَلَى النَّوائِبِ وَ التَوَرُّعُ فِى المَطالِبِ وَ إسعافُ الطّالِبِ ؛ (١٧٧٧)
.كمال آدمى در سه چيز است : شكيبايى بر ناگوارى ها ، پارسايى در خواسته ها و برآوردنِ خواهشِ درخواست كننده .
٦٨.اَلعارِفُ مَن عَرَفَ نَفسَهُ فَأَعتَقَها وَ نَزَّهَها عَن كُلِّ ما يُبَعِّدُها وَ يُوبِقُها ؛ (١٧٨٨)
.عارف، كسى است كه خود را بشناسد و خويشتن را از هر چيزى كه [از راه راست] دورش مى كند و به هلاكتش مى اندازد ، آزاد و پاك گرداند .