گزيده غررالحكم و دررالكلم

گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٥٤

٢٧٠.رُبَّ كَلِمَةٍ سَلَبَت نِعمَةً ؛ (٥٢٨٢)

.بسا سخنى كه نعمتى را برُبايد .

٢٧١.رُبَّ كَلامٍ جَوابُهُ السُّكُوتُ ؛ (٥٣٠٣)

.بسا سخنى كه پاسخش سكوت است .

٢٧٢.رُبَّ واعِظِ غَيرُ مُرتَدِعٍ ؛ (٥٣٦١)

.بسا واعظى كه خود [از گناه] باز نمى ايستد .

٢٧٣.رَغبَتُكَ فِى زاهِدٍ فيِكَ ذُلٌّ ؛ (٥٣٨٣)

.ميل تو به كسى كه از تو دورى مى كند ، خوارى است .

٢٧٤.رَدعُ النَّفسِ عَن زَخارِفِ الدُّنيا ثَمَرَةُ العَقلِ ؛ (٥٣٩٩)

.باز داشتن نفس از آرايه هاى دنيا ، ميوه خِرد است .

٢٧٥.رَوِّ قَبلَ العَمَلِ تَنجُ مِنَ الزَّلَلِ ؛ (٥٤٠١)

.پيش از عمل بينديش تا از لغزش ها نجات يابى .

٢٧٦.رَضِىَ بِالذُّلِ مَن كَشَفَ ضُرَّهُ لِغَيرِهِ ؛ (٥٤١٤)

.به خوارى تن داده است آن كه پريشانى خويش را براى ديگرى آشكار كند .

٢٧٧.رَأيُ الرَّجُلِ عَلى قَدرِ تَجرِبَتِهِ ؛ (٥٤٢٦)

.[درستىِ] رأى مرد به اندازه تجربه اوست .

٢٧٨.رِضَا المَرءِ عَن نَفسِهِ بُرهانُ سَخافَةِ عَقلِهِ ؛ (٥٤٤١)

.از خود راضى بودن آدمى ، دليل سَبُك عقلىِ اوست .

٢٧٩.زَكاةُ الجَمالِ العَفافُ ؛ (٥٤٤٩)

.زكات زيبايى ، پاك دامنى است .