گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٦٦
. در شگفتم از كسى كه از بيم آسيب ديدن ، از غذا دورى مى گزيند ، چگونه از بيم كيفر دردناك ، از گناه نمى پرهيزد .
٣٥٠.عَجِبتُ لِمَن يَرجُو فَضلَ مَن فَوقَهُ كَيفَ يَحرِمُ مَن دُونَهُ ؛ (٦٢٨٥)
.در شگفتم از كسى كه به احسان فرا دستش اميد دارد ، چگونه فرودستش را محروم مى كند .
٣٥١.عِلمٌ بِلا عَمَلٍ كَشَجَرٍ بِلا ثَمَرٍ ؛ (٦٢٩٠)
.علم بى عمل ، درخت بى ثمر را مى مانَد .
٣٥٢.عَلِّمُوا صِبيانَكُم الصَّلاةَ وَ خُذُوهُم بِها إذا بَلَغُوا الحُلُمَ ؛ (٦٣٠٥)
.به كودكان خود نماز بياموزيد و چون به سنّ بلوغ رسيدند ، آنان را براى نماز بازخواست كنيد .
٣٥٣.عَينُ المُحِبِّ عَمِيَّةٌ عَن مَعايِبِ المَحبُوبِ ، وَ أُذُنُهُ صَمّاءُ عَن قُبحِ مَساويهِ ؛ (٦٣١٤)
.چشم عاشق از ديدن عيب هاى معشوق ، كور است و گوش او از [شنيدن ]زشتىِ بدى هايش كر .
٣٥٤.عاصٍ يُقِرُّ بِذَنبِهِ خَيرٌ مِن مُطيعٍ يَفتَخِرُ بِعَمَلِهِ ؛ (٦٣٣٤)
.گناه كارى كه به گناهش اعتراف مى كند ، بهتر است از طاعت كننده اى است كه به عملش مى بالد .
٣٥٥.عامِل سائِرَ النّاسِ بِالإنصافِ وَ عامِلِ المُؤمِنينَ بِالإيثارِ ؛ (٦٣٤٢)
.با ديگر مردمان به انصاف رفتار كن و با مؤمنان به ايثار .
٣٥٦.غايَةُ الخِيانَةِ خِيانَةُ الخِلِّ الوَدُودِ وَ نَقضُ العُهُودِ ؛ (٦٣٧٤)
.منتهاى خيانت ، خيانت كردن به دوست صميمى و شكستن پيمان است .