گزيده غررالحكم و دررالكلم

گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٣٣

. دانش را بجوييد تا به آن شناخته شويد و به آن عمل كنيد تا از اهلش باشيد .

١١٥.اِضرِبُوا بَعضَ الرَّأيِ بِبَعضٍ يَتَوَلَّد مِنهُ الصَّوابُ ؛ (٢٥٦٧)

.آراى خود را با يكديگر در ميان گذاريد تا انديشه درست، پديد آيد .

١١٦.أجمِلُوا فِى الخِطابِ تَسمَعُوا جَميلَ الجَوابِ ؛ (٢٥٦٨)

.خطابتان را نيكو كنيد تا جواب نيكو بشنويد .

١١٧.اِتَّهِمُوا عُقُولَكُم فَإنَّهُ مِنَ الثِّقَةِ بِها يَكُونُ الخَطاءُ ؛ (٢٥٧٠)

.خِردهاى خود را خطاپذير بدانيد، كه بسا اعتماد كردن به آن ، خطا باشد .

١١٨.اِحذَر كُلَّ عَمَلٍ يَرضاهُ عامِلُهُ لِنَفسِهِ وَ يَكرَهُهُ لِعامَّةِ المُسلِمينَ ؛ (٢٥٩٦)

.بپرهيز از هر كارى كه انجام دهنده اش آن را براى خود مى پسندد، امّا براى عموم مسلمانان نمى پسندد .

١١٩.اِحذَر كُلَّ قَولٍ وَ فِعلٍ يُؤدِّي إلى فَسادِ الآخِرَةِ وَ الدِّينِ ؛ (٢٥٩٧)

.دورى كن از هر گفتار و كردارى كه به تباهى آخرت و دين مى انجامد .

١٢٠.اِحذَر مُجالَسَةَ قَرينِ السُّوءِ فَإنَّهُ يُهلِكُ مُقارِنَهُ وَ يُردي مُصاحِبَهُ ؛ (٢٥٩٩)

.از همنشينى با دوست بد، دورى كن كه همدمش را تباه و همراهش را خوار مى كند .

١٢١.اِحذَروُا ضِياعَ الأعمارِ فِيما لا يَبقى لَكُم فَفائِتُها لا يَعُودُ ؛ (٢٦١٨)

.از تباه كردن عمر در آنچه ماندگار نيست، بپرهيزيد، كه عمر رفته، باز نمى گردد .

١٢٢.إيّاكَ وَالهَذَرَ فَمَن كَثُرَ كَلامُهُ كَثُرَت آثامُهُ ؛ (٢٦٣٧)

.زنهار از پُرگويى ؛ زيرا هر كه پُرگو باشد ، گناهانش بسيار شود .