گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٥٢
حرف د ـ ذ
٢٥٨.دارِ النّاسَ تَأمَن غَوائِلَهُم ، وَ تَسلَم مِن مَكائِدِهِم ؛ (٥١٢٨)
.با مردم مدارا كن تا از شرّشان در امان ، و از مكرشان به سلامت باشى .
٢٥٩.دَع مالا يَعنِيكَ ، وَ اشتَغِل بِمُهِمِّكَ الَّذي يُنجِيكَ ؛ (٥١٣٣)
.آنچه را به كارت نيايد ، رها كن و به كارى كه رستگارت كند ، مشغول شو.
٢٦٠.ذِكرُاللّه ِ مَطرَدَةُ الشَّيطانِ ؛ (٥١٦٢)
.ياد خدا ، شيطان را مى تارانَد .
٢٦١.ذُروَةُ الغاياتِ لا يَنالُها إلاّ ذَوُو التَّهذيبِ وَ المُجاهَداتِ ؛ (٥١٩٠)
.بر بلنداى اهداف نرسد ، مگر كسى كه خود را مهذّب ساخته و با نفس خويش ، جهادها كرده باشد .
٢٦٢.ذُو الكَرَمِ جَميلُ الشِّيَمِ مُسدٍ لِلنِّعَمِ وَصُولٌ لِلرَّحِمِ ؛ ( ٥١٩٦)
.صاحب كَرَم ، كسى است كه خُلق و خويش زيبا ، براى هرگونه نعمتى سزاوار و در پيوند با خويشان ، پويا باشد .
٢٦٣.ذَوُو العُيُوبِ يُحِبُّونَ إشاعَةَ مَعايِبِ النّاسِ لِيَتَّسِعَ لَهُمُ العُذرُ فِي مَعايِبِهِم ؛ (٥١٩٨)
.صاحبان عيب دوست دارند عيب هاى مردم فاش شود تا مجال عذرخواهى از عيب هايشان فراخ شود .