گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ١٣
از آن جا كه وى در گردآورى اين سخنان، تنها به جنبه هاى بلاغى و زيباشناسى نظر داشته ، اسناد روايات را حذف كرده و براى آسان ياب شدن سخنان ، آنها را براساس حروف الفبا تنظيم كرده است .
جايگاه كتاب
آمدى، نه نخستين كسى است كه مشام جان خويش را از گلستان سخنان امام على عليه السلامعطرآگين ساخته، و نه آخرين آنها ؛ بلكه پيشينه گردآورى حِكَم علوى به دهه هاى نخستين تاريخ اسلام باز مى گردد ، [١] امّا حُسن گزينش و ترتيب سخنان امير مؤمنان توسّط آمدى ، از ديرباز، سبب شهرت اين اثر و اقبال به آن بوده است . علاّمه مجلسى ، ضمن آن كه اين كتاب را در شمار مصادر بحارالأنوار آورده است ، درباره آن مى گويد : «كتابى است مشهور و متداول» . [٢] همچنين صاحب مستدرك الوسائل ، ضمن برشمردن دلايل شيعى بودن مؤلّف آن ، مى گويد : كسى كه در اين كتاب شريف تأمّل كند و از احاديث كتب عالمان شيعى آگاه باشد ، در مى يابد كه آمِدى، احاديث آن را از كتب حديثى شيعه گرد آورده است . [٣]
[١] براى آگاهى بيشتر ، ر . ك : تدوين سخنان حكيمانه امير مؤمنان عليه السلام ، ج ٣ ، ص ١٢٤١ ـ ١٢٩٥ ؛ آينه پژوهش ، ش ٥٥ - ٥٦ (فروردين ـ تير ١٣٧٨) ، ص ٤٩ - ٧٣ : «گردآورندگان سخنان على عليه السلام از آغاز تا غرر الحكم» ، محمّدعلى مهدوى راد .[٢] بحارالأنوار ، ج ٧٨ ، ص ٣٦ .[٣] خاتمة مستدرك الوسائل ، ج ٣ ، ص ٩٣ .