گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٧٥

. (فرد سومى را به عنوان قاضى قرار دهد) .

٤٢٠.لَيسَ لِلعاقِلِ أن يَكُونَ شاخِصا إلاّ فِي ثَلاثٍ : خُطوَةٍ في مَعادٍ، أو مَرَمَّةٍ لِمَعاشٍ أو لَذَّةٍ في غَيرِ مُحَرَّمٍ ؛ (٧٥٢٤)

.عاقل را روا نيست جز اينكه در پىِ يكى از سه [ كار ] باشد : بهره برى براى روز قيامت ، بهبود وضع زندگى ، و لذّت حلال .

٤٢١.لَم يَعقِل مَواعِظَ الزَّمانِ مَن سَكَنَ إلى حُسنِ الظَّنِّ بِالأيّامِ ؛ (٧٥٤٩)

.كسى كه با خوش گمانى به روزگارْ آرام گرفته ، پندهاى زمانه را در نمى يابد .

٤٢٢.لَم يَعقِل مَن وَلِهَ بِاللَّعِبِ وَ استُهتِرَ بِاللَّهوِ وَ الطَّرَبِ ؛ (٧٥٦٨)

.خردمندى را درنيافته ، آن كه شيفته بازيچه شده و به بيهودگى و شادخوارى حريص گشته است .

٤٢٣.لَوِ اعتَبَرتَ بِما أضَعتَ مِن ماضِى عُمرِكَ لَحَفِظتَ ما بَقِىَ ؛ (٧٥٨٩)

.اگر از عمر تباه شده گذشته ات پند بگيرى ، عمر باقى مانده را پاس مى دارى .

٤٢٤.لَو يَعلَمُ المُصَلّي ما يَغشاهُ مِنَ الرَّحمَةِ لَما رَفَعَ رَأسَهُ مِنَ السُّجُودِ ؛ (٧٥٩٢)

.اگر نمازگزار مى دانست چه رحمتى او را فراگرفته ، سر از سجده بر نمى داشت .

٤٢٥.لَو بَقِيَتِ الدُّنيا عَلى أحَدِكُم لَم تَصِل إلى مَن هِيَ فِي يَدَيهِ ؛ (٧٦٠٨)

.اگر دنيا براى كسى باقى مى مانْد ، ديگر به دست آن كسى كه اكنون در دست اوست ، نمى رسيد .

٤٢٦.لِيَكُن مَركَبُكَ القَصدَ وَ مَطلَبُكَ الرُّشدَ ؛ (٧٦١٩)