گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٨٧

. چه بسيارند برادران در هنگام [پُرى] كاسه [اقبال دنيا به آدمى] ، و چه اندك اند به هنگام پيشامدهاى روزگار !

٥١٩.ما تَزَيَّنَ الإنسانُ بِزينَةٍ أجمَلَ مِنَ الفُتُوَّةِ ؛ (٩٦٥٩)

.انسان به زيورى زيباتر از جوان مردى آراسته نشد .

٥٢٠.ما لُمتُ أحَدا عَلى إذاعَةِ سِرّي اِذكُنتُ بِهِ أضيَقَ مِنهُ ؛ (٩٧٠٦)

.هرگز كسى را براى افشاى رازم سرزنش نكردم ؛ چرا كه خود [در نگهدارى آن] از او نابردبارتر بودم .

٥٢١.مِلاكُ الأُمُورِ حُسنُ الخَواتِمِ ؛ (٩٧٢٩)

.ملاك [نيكى] كارها ، فرجام نيك آنهاست .

٥٢٢.مُذيعُ الفاحِشَةِ كَفاعِلِها ؛ (٩٧٥٩)

.فاش كننده زشتى مانند انجام دهنده آن است .

٥٢٣.مَرارَةُ اليَأسِ خَيرٌ مِنَ التَّضَرُّعِ إلَى النّاسِ ؛ (٩٧٩٥)

.[تحمّل] تلخى نااميدى بهتر از زارى كردن نزد مردم است .

٥٢٤.مَجالِسُ اللَّهوِ تُفسِدُ الإيمانَ ؛ (٩٨١٥)

.نشست هاى بيهوده ، ايمان را تباه مى كند .

٥٢٥.مَثَلُ الدُّنيا كَظِلِّكَ إن وَقَفتَ وَقَفَ وَ إن طَلَبتَهُ بَعُدَ ؛ (٩٨١٨)

.حكايت دنيا ، حكايت سايه توست : اگر بِايستى ، مى ايستد و اگر دنبالش كنى ، دور مى شود .

٥٢٦.نِعمَ زادُ المَعادِ الإحسانُ إلَى العِبادِ ؛ (٩٩١٢)

.چه نيكو توشه اى است براى آن جهان ، نيكى كردن به بندگان .

٥٢٧.نِعمَ عَونُ الدُّعاءِ الخُشُوعُ ؛ (٩٩٤٥)