گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٧٢

. براى آگاهى از آنچه از دنيا مانده ، آنچه از دنيا گذشته ، بسنده است .

٣٩٣.كَفى بِالمَرءِ غَفلَةً أن يَصرِفَ هِمَّتَهُ فيما لا يَعنيهِ ؛ (٧٠٧٤)

.غفلت آدمى را همين بس كه همّتش را در آنچه به كارش نمى آيد ، صرف كند .

٣٩٤.كَفاكَ مُؤَدِّبا لِنَفسِكَ تَجَنُّبُ ما كَرِهتَهُ مِن غَيرِكَ ؛ (٧٠٧٧)

.براى ادب كردن خود ، همين بس كه دورى كنى از آنچه آن را از ديگران خوش نمى دارى .

٣٩٥.كَثرَةُ المُزاحِ تُسقِطُ الهَيبَةَ ؛ (٧١٠١)

.شوخى بسيار ، هيبت را از ميان مى برد .

٣٩٦.كَثرَةُ الغَضَبِ تُزرِي بِصاحِبِهِ وَ تُبدِي مَعايِبَهُ ؛ (٧١٠٧)

.خشمِ بسيار ، صاحب خشم را خوار و عيب هاى او را آشكار مى كند .

٣٩٧.كُن سَمِحا وَ لا تَكُن مُبَذِّرا ؛ (٧١٣٨)

.بخشنده باش و اسراف كننده مباش .

٣٩٨.كُن مَشغُولاً بِما أنتَ عَنهُ مَسئُولٌ ؛ (٧١٤٣)

.به كارى مشغول باش كه از آن پرسيده خواهى شد .

٣٩٩.كُن لِلمَظلومِ عَونا ، وَ لِلظّالِمِ خَصما ؛ (٧١٥٣)

.يار ستمديده و دشمن ستمگر باش .

٤٠٠.كُن بَعيدَالهِمَمِ إذا طَلَبتَ ، كَريمَ الظَّفَرِ إذا غَلَبتَ ؛ (٧١٦١)

.هرگاه در پى چيزى هستى ، بلندْ همّت باش و آن گاه كه چيره شدى ، در پيروزى كريم باش .

٤٠١.كُن بِأسرارِكَ بَخيلاً ، وَ لا تُذِع سِرّا اُودِعتَهُ فَإنَّ الإذاعَةَ خِيانَةٌ ؛ (٧١٧٥)