گزيده غررالحكم و دررالكلم

گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٨٦

. نشانه ميانه روى است .

٥١٠.مِن كَمالِ الإنسانِ وَ وُفُورِ فَضلِهِ استِشعارُهُ بِنَفسِهِ النُقصانَ ؛ (٩٤٤٢)

.آگاهى آدمى از نقصان خويش ، نشانه كمال و فراوانى فضل اوست .

٥١١.ما عَزَّ مَن ذَلَّ جيرانَهُ ؛ (٩٤٨٦)

.عزّت نيافت آن كه همسايه اش را خوار كرد .

٥١٢.ما تَزَيَّنَ مُتَزَيِّنٌ بِمِثلِ طاعَةِ اللّه ِ ؛ (٩٤٨٩)

.هيچ آراسته اى به زيورى مانند طاعت خدا آراسته نشد .

٥١٣.ما أكثَرَ العِبَرَ وَ أقَلَّ الاِعتِبارَ ؛ (٩٥٤٢)

.چه بسيارند عبرت ها ، و چه اندك است عبرت گرفتن .

٥١٤.مَا اتَّقى أحَدٌ إلاّ سَهَّلَ اللّه ُ مَخرَجَهُ ؛ (٩٥٦٥)

.هيچ كس پرهيزكارى پيشه نكرد ، مگر اين كه خدا راه برون شدن از سختى ها را برايش آسان كرد .

٥١٥.ما حُفِظَتِ الأُخُوَّةُ بِمِثلِ المُواساةِ ؛ (٩٥٧٨)

.[دوستى و] برادرى با هيچ چيزى به مانند يارى كردن با مال و جان ، محفوظ نمى مانَد .

٥١٦.مَا اختَلَفَت دَعوَتانِ إلاّ كانَت إحدلـهُما ضَلالَةً ؛ (٩٥٩٢)

.دو دعوت با يكديگر مخالف نمى شوند ، مگر اينكه يكى از آن دو گمراهى است .

٥١٧.ما لا يَنبَغي أن تَفعَلَهُ فِى الجَهرِ فَلا تَفعَلهُ فِى السِّرِّ ؛ (٩٦٣٦)

.آنچه نمى شايد آشكارا انجام دهى ، در نهان نيز انجام مده .

٥١٨.ما أكثَرَ الإخوانَ عِندَ الجِفانِ ، وَ أقَلَّهُم عِندَ حادِثاتِ الزَّمانِ ؛ (٩٦٥٧)