گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٨٤

٤٩٢.مَن طَلَبَ رِضَى اللّه ِ بِسَخَطِ النّاسِ رَدَّ اللّه ُ ذامَّهُ مِنَ النّاسِ حامِدا ؛ (٩٠٣٥)

.هر كه با خشم مردم جوياى خشنودى خدا باشد ، خداوند ، مردم نكوهشگر را ستاينده او مى كند .

٤٩٣.مَنِ اقتَصَدَ فِى الغِنى وَ الفَقرِ فَقَدِ استَعَدَّ لِنَوائِبِ الدَّهرِ ؛ (٩٠٤٨)

.هر كه در حال دارايى و نادارى ميانه روى كند ، با ناگوارى هاى روزگار آماده [ى روبه رو شدن] است .

٤٩٤.مَنِ افتَخَرَ بِالتَّبذيرِ احتُقِرَ بِالإ فلاسِ ؛ (٩٠٥٧)

.آن كه به اسراف مى بالد ، با تهى دستى خُرد و خوار مى شود .

٤٩٥.مَن دَنَت هِمَّتُهُ فَلا تَصحَبهُ ؛ (٩٠٨٦)

.دونْ همّت را همدم مباش .

٤٩٦.مَن هانَت عَلَيهِ نَفسُهُ فَلا تَرجُ خَيرَهُ ؛ (٩٠٨٧)

.هر كه خود را خوار شمارد ، به خيرش اميد مدار .

٤٩٧.مَن نَقَلَ إلَيكَ نَقَلَ عَنكَ ؛ (٩١٣٣)

.كسى كه [از ديگران] براى تو خبر مى آورد ، از تو [براى ديگران ]خبر مى برد .

٤٩٨.مَن بَرَّ والِدَيهِ بَرَّهُ وَلَدُهُ ؛ (٩١٤٥)

.هر كه به پدر و مادرش نيكى كند ، فرزندش به او نيكى مى كند .

٤٩٩.مَن لَم يَتَغافَل وَ لا يَغُضَّ عَن كَثيرٍ مِنَ الأُمُورِ تَنَغَّصَت عِيشَتُهُ ؛ (٩١٤٩)

.هر كس در بسيارى از امور خود را به غفلت نزند و از آنها چشمپوشى نكند ، زندگى اش تيره مى شود .

٥٠٠.مَن شَبَّ نارَ الفِتنَةِ كانَ وَقُودا لَها ؛ (٩١٦٣)