گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٧٧

حرف م ـ ن

٤٣٠.مَن أنصَفَ أُنصِفَ ؛ (٧٦٩٢)

.هر كه انصاف ورزد ، با او انصاف ورزند .

٤٣١.مَن أحسَنَ المَسأَلَةَ أُسعِفَ ؛ (٧٦٩٣)

.هر كس به روشى نيكو درخواست كند ، خواسته اش برآورده مى شود .

٤٣٢.مَن مَدَحَكَ فَقَد ذَبَحَكَ ؛ (٧٧٦٦)

.هر كه تو را ستود ، سر از تنت ستانْد .

٤٣٣.مَن دَخَلَ مَداخِلَ السُّوءِ اتُّهِمَ ؛ (٧٧٧٨)

.هر كس به جاهاى بد وارد شود ، بدنام مى شود .

٤٣٤.مَن نَسِىَ اللّه َ أنساهُ نَفسَهُ ؛ (٧٧٩٧)

.هر كس خدا را فراموش كند ، خدا او را به خودْ فراموشى دچار مى كند .

٤٣٥.مَن أساءَ خُلقَهُ عَذَّبَ نَفسَهُ ؛ (٧٧٩٨)

.هر كس خود را بدخو گردانَد ، خود را عذاب مى دهد .

٤٣٦.مَن عَجِلَ كَثُرَ عِثارُهُ ؛ (٧٨٣٨)

.هر كس شتاب كند ، لغزشش بسيار شود .

٤٣٧.مَن أحَبَّ شَيئا لِهِجَ بِذِكرِهِ ؛ (٧٨٥١)