گزيده غررالحكم و دررالكلم - التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد - الصفحة ٤٢

١٩٠.إذا أرادَ اللّه ُ بِعَبدٍ خَيرا ألهَمَهُ القَناعَةَ و أصلَحَ لَه زَوجَهُ ؛ (٤١١٥)

.وقتى خداوند خيرخواه بنده اى باشد، قناعت را در دل او مى اندازد و همسرش را شايسته مى گردانَد .

١٩١.إذا أرادَ اللّه ُ سُبحانَهُ صَلاحَ عَبدٍ ألهَمَهُ قِلَّةَ الكَلامِ وَ قِلَّةَ الطَّعامِ وَ قِلَّةَ المَنامِ؛ (٤١١٧)

.هرگاه خداوند صلاح بنده اى را بخواهد ، كم گويى ، كم خورى و كم خوابى را در دلش مى اندازد .

١٩٢.اِذا هَمَمتَ بِاَمرٍ فَاجتَنِب ذَميمَ العَواقِبِ فِيهِ ؛ (٤١١٩)

.هرگاه آهنگ كارى كردى ، از پيامدهاى نكوهيده آن بپرهيز .

١٩٣.إذا سَأَلتَ فَاسأل تَفَقُّها وَ لا تَسأَل تَعَنُّتا ؛ (٤١٤٧)

.به گاهِ پرسش ، براى فهميدن بپرس نه براى آزمودن ديگران .

١٩٤.إذا كَتَبتَ كِتابا فَأَعِد فيهِ النَّظَرَ قَبلَ خَتمِهِ فَإنَّما تَختِمُ عَلى عَقلِكَ ؛ (٤١٦٧)

.آن گاه كه نوشته اى را نگاشتى ، قبل از مُهر كردن ، دوباره در آن نظر كن ؛ زيرا تو بر خِرَد خويش مُهر مى زنى .

١٩٥.إذا رَغِبتَ في صَلاحِ نَفسِكَ فَعَلَيكَ بِالاِقتِصادِ وَ القُنُوعِ وَالتَّقَلُّلِ ؛ (٤١٧٢)

.اگر اصلاح خويش را خواهانى ، ميانه روى ، خشنودى به قسمت و كم خواهى را پيشه خود كن .