مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٨ - فصل سوم
خصوصيّات مشترك عبادت آنان و چيزى كه باعث عبادت محسوب شدن اعمال آنها مى شود پى بريم.
بنابراين، تجزيه و تحليل رفتار آنان و آگاهى از ويژگى هاى موجود در اعمال عبادى آنها، از سويى ما را با«ماهيت و مقوّمات عبادت» آشنا مى كند و ازسويى ديگر، به ما تعريفى جامع و مانع از«عبادت» مى دهد تا به وسيله آن بتوانيم عمل عبادى را از غيرعبادى تميز دهيم.
در تحليل و كالبد شكافى عبادات مرسوم مى توان گفت: وجه مشترك تمامى آنها، چه در عبادات صحيح مانند عبادت خداوند، و چه در عبادات غير صحيح و باطل مانند پرستش بتها، اجرام آسمانى (از قبيل ماه و خورشيد وستاره)، ارواح و موجودات مجرد، همان خضوع و خشوع و خاكسارى مى باشد. اين خصيصه به وسيله تمام يا برخى از اعضاى بدن، تحقق مى يابد.
ويژگى ديگر عبادت، امرى است كه به ضمير و درون انسان باز مى گردد وعبارت است از:«اعتقادى خاص به معبود». همين ويژگى است كه منشأ خضوع ظاهرى و نام «عبادت» گرفتن آن مى شود.
در اينجا لازم است پيرامون اين خصيصه درونى كه در تمام انواع عبادت ها وجود دارد، قدرى بحث كنيم:
عبادت انسانهاى موحد و مشرك، ناشى از عاملى درونى و