مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٨ - سيره مسلمانان در ساختن مسجد بر قبور انسانهاى شايسته
تا اينكه سرانجام به عبادت شخص مدفون در قبر پرداختند».[١]
نماز خواندن در كنار قبر رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) به قصد تبرّك جستن به آن حضرت است. خداوند سبحان به حُجّاج دستور مى دهد كه مقام ابراهيم را مصلّى و مكان نمازخود قرار دهند:
((وَاتَّخَذُوا مِنْ مَقامِ اِبْراهِيمَ مُصَلَّىً)).[٢]
« از مقام ابراهيم، عبادتگاهى براى خود انتخاب كنيد».
و نماز خواندن در كنار مرقد انبياء مانند نماز خواندن در كنار مقام ابراهيم است، با اين تفاوت كه، بدن ابراهيم (عليه السلام) يك يا چند بار با اين مكان برخورد داشته است، امّا مرقد و مزار انبياء ، بدن پاك و نا فرسودنى آنها را براى هميشه در بر دارد.
عالمان و انديشمندان اسلامى، رواياتى را كه از مسجد سازى بر روى قبور منع كنند، همانند برداشت ما تفسير كرده ند. به عنوان نمونه:
بيضاوى مى گويد: «از آنجا كه يهود و نصارى براى تعظيم و بزرگداشت مقام پيامبران خود، قبور آنان را قبله قرار داده و به سمت آن نماز مى خواندند و يابر آن سجده مى كردند و آن را به منزله بت مى دانستند، مسلمانان از اين كار منع شدند. اما ساختن مسجد در
[١] تفسير قرطبى: ١٠/٣٨.
[٢] بقره / ١٢٥.