مرزهاى توحيد و شرك در قرآن
(١)
مرزهای توحید و شرک در قرآن
٣ ص
(٢)
٥ ص
(٣)
٧ ص
(٤)
فصل نخست
١٧ ص
(٥)
سنّت پيامبر و تكفير مسلمانان
٢٤ ص
(٦)
فصل دوم
٣١ ص
(٧)
اول توحيد در ذات
٣١ ص
(٨)
سوم توحيد در ربوبيّت
٣٣ ص
(٩)
چهارم توحيد در تشريع و قانونگذارى
٣٩ ص
(١٠)
پنجم توحيد در اطاعت و بندگى
٤٠ ص
(١١)
ششم توحيد در حاكميت
٤٢ ص
(١٢)
هفتم توحيد در عبادت
٤٣ ص
(١٣)
فصل سوم
٤٥ ص
(١٤)
فصل چهارم
٦٣ ص
(١٥)
فصل پنجم
٦٩ ص
(١٦)
2 مسافرت براى زيارت قبر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
٨١ ص
(١٧)
پرسش و پاسخ
٨٨ ص
(١٨)
3 ساختن آرامگاه بر روى قبور
٩١ ص
(١٩)
بناى بر قبور از نگاه تكريم و محبت
٩٧ ص
(٢٠)
نمودهاى دوستى
١٠٠ ص
(٢١)
توضيحاتى پيرامون حديث ابى هياج
١٠٣ ص
(٢٢)
سيره مسلمانان در ساختن مسجد بر قبور انسانهاى شايسته
١٠٩ ص
(٢٣)
1 ـ استسقاء عبدالمطلب، در حال شيرخوارگى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
١٣١ ص
(٢٤)
2 ـ استسقاء ابوطالب، با واسطه قرار دادن پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
١٣٢ ص
(٢٥)
3 ـ توسّل به عموى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
١٣٥ ص
(٢٦)
ج توسل به حقّ پيامبر و انبياء و صالحين
١٣٦ ص
(٢٧)
د ـ توسل به دعاى پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)
١٤٠ ص
(٢٨)
آيه اول
١٤٠ ص
(٢٩)
آيه دوم
١٤١ ص
(٣٠)
آيه سوم
١٤٣ ص
(٣١)
آيه چهارم
١٤٦ ص
(٣٢)
آيه پنجم
١٤٦ ص
(٣٣)
ارتباط زندگى دنيوى و برزخى
١٤٨ ص
(٣٤)
سنّت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)
١٥١ ص
(٣٥)
پرسش و پاسخ
١٥٣ ص
(٣٦)
هـ درخواست شفاعت
١٥٦ ص
(٣٧)
بهره مندى انسان از نتيجه عمل خود و ديگران
١٦٢ ص
(٣٨)
1 استغفار ملائكه براى مؤمنين
١٦٤ ص
(٣٩)
2 دعا براى مؤمنان پيشين
١٦٥ ص
(٤٠)
نذر براى اموات
١٦٩ ص
(٤١)
8 جشن ميلاد پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
١٧٩ ص
(٤٢)
جشن ميلاد انبياء ، ائمه (عليهم السلام)
١٨٥ ص
(٤٣)
كاوشى در فهم معناى حديث
٢٠١ ص
(٤٤)
پرسش و پاسخ
٢٠٩ ص
(٤٥)
پرسش و پاسخ
٢١٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص

مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٩ - سيره مسلمانان در ساختن مسجد بر قبور انسانهاى شايسته

دعايى كه پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) به او تعليم دادند، توسل به شخص پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)وجود دارد كه توسل ديگرى محسوب مى شود.

بنابراين نتيجه مى گيريم، همچنانكه توسل به دعاى انبياء و اولياء الهى جايز است، توسل به شخص آنان و مقام و منزلت ايشان نيز در نزد خداوندجايزاست.

از روايات ديگرى به دست مى آيد كه حتى بعد از رحلت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)، اصحاب به هنگام دعا و تضرّع، به آن حضرت متوسل مى شدند. به عنوان نمونه، طبرانى از ابى امامة ابن سهل ابن حنيف و او از عمويش عثمان ابن حنيف اين داستان را نقل مى كند:

«مرد حاجتمندى چندين بار براى حاجت خود به نزد عثمان ابن عفّان،خليفه سوم رفت. اما عثمان به او توجّهى نمى كرد و حاجتش را برآورده نمى ساخت. تا اينكه روزى عثمان ابن حنيف، صحابى پيامبر را ديد و از اين موضوع شكوه كرد. عثمان ابن حنيف به او گفت: شب هنگام وضو بساز و در مسجد شو و دو ركعت نماز بگزار و بگو! «اللّهم انّى اسألك و اتوجه اليك بنبيّك محمدنبىّ الرحمة، يا محمّد انى اتوجه بك الى ربّى فتقضى لى حاجتى» سپس حاجت خود را بگو و برو.

آن مرد مطابق دستور ابن حنيف عمل كرد. سپس به خانه عثمان ابن عفان رفت و در زد. دربان آمد، دست او را گرفت و به نزد عثمان ابن عفان برد. او بر روى فرشى كه عثمان نشسته بود نشست.