مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٤ - سيره مسلمانان در ساختن مسجد بر قبور انسانهاى شايسته

چرا كه حضرت موسى (عليه السلام) و پيروان او معتقد بودند; هر كس، تنهابا اذن و نيروى خداوند مى تواند به يارى ديگرى اقدام كند. بنابراين درخواست كمك و يارى از انسانها ـ به شرط اين اعتقاد ـ مانعى ندارد. در قرآن به همين نكته اشاره شده است:

((و َمَا النَّصْرُ إلاّ مِنْ عِنْدِاللّهِ العَزِيزِ الحَكِيمِ)).[١]

«پيروزى تنها از جانب خداوند تواناى حكيم است».

مطالب فوق، در مورد توسل به انسانهاى زنده و علل و عوامل طبيعى بود.در اين مورد اختلاف چندانى وجود ندارد. آنچه محل بحث است، توسل به انبياء و اولياء الهى است كه به چند صورت انجام مى گيرد:

الف. توسل به دعاى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) و انسانهاى صالح، در حال حيات آنان.

ب . توسل به شخصيت، مقام و منزلت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم).

ج. توسل به حق پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)، انبياء و صالحين.

د. توسل به دعاى پيامبر و صالحين پس از رحلت آنان.

هـ. درخواست شفاعت از پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) و اولياء الهى.