مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٢ - جشن ميلاد انبياء ، ائمه (عليهم السلام)
اللّه عزّ و جلّ»
«چشم گريان است و اشك ريزان و قلب سوزان و البته خداوند را عصيان نخواهيم كرد ».[١]
علامه امينى در اثر گران سنگ خود«الغدير»، موارد بسيارى از گريه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)و صحابه و تابعين را در مصيبت فقدان عزيزان و دوستان، گرد آورده است. نمونه هاى ذيل، از جمله مواردى است كه اين محقق انديشمند بدانها اشاره كرده است:
«وقتى حمزه (قدس سره) در جنگ احد به شهادت رسيد، صفيه دختر عبدالمطلب (قدس سره)سر رسيد و به دنبال پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) مى گشت ]وقتى آن حضرت را يافت[پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)بين او و انصار فاصله شد و فرمود: او را به حال خود گذاريد. صفيه در نزد پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)]يا جنازه حمزه [ نشست و گريست. هرگاه صداى او به گريه بلند مى شد، صداى گريه پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) نيز; و اگر او آهسته مى گريست پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)هم. فاطمه(عليها السلام)دختر رسولخدا (صلى الله عليه وآله وسلم) نيز مى گريست و پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)همراه او گريه مى كرد و مى فرمود: هرگز كسى مانند تو مصيبت زده نخواهد شد».[٢]
«پس از جنگ احد كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)به مدينه بازگشتند، با خبر شدند كه زنان انصاربر شهداى خود گريه مى كنند. حضرت
[١] مجمع الزوايد هيثمى: ٣/٨.
[٢] امتاع المقريزى، ص ١٥٤.