مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٠٠ - نمودهاى دوستى
پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) به تقوا را به ما مى آموزد.
علاوه بر آيات قرآن، سنّت نبوى نيز در موارد متعددى ما را به عشق و ارادت ورزيدن به آن بزرگوار دعوت مى كند. خود آن حضرت مى فرمايد:
«لا يُؤمِنُ أحَدُكُمْ حَتّى اَكون احبّ اليه من والده و ولده و النّاس اجمعين».[١]
«كسى از ايمان كامل برخوردار نيست، مگر آنكه من در نزد او از پدر و فرزند و ساير مردم، گرامى تر و محبوب تر باشم».
روايات زيادى در حد تواتر، به همين مضمون از پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)نقل شده است. علاقمندان مى توانند به كتابهايى كه در اين زمينه تأليف شده است مراجعه فرمايند.[٢]
همه اين آيات و روايات ما را به تكريم و روش پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)دعوت مى كنند. اكنون بايد ديد مظاهر حبّ چيست؟
نمودهاى دوستى
عشق و علاقه به پيامبر داراى نمودها و علائم متعددى است، چرا كه عشق و دوستى چيزى نيست كه تنها در جان انسان جا گرفته باشد و هيچ گونه انعكاس و بازتاب خارجى در اعمال و رفتار او پيدا
[١] صحيح بخارى: ١/٨، كتاب ايمان، باب«حبّ الرسول من الإيمان»،
[٢] كنز العمال: ٢/١٢٦.