مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٣

آتش فتنه را شعله ورتر مى كرد.

اين خبر به پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) رسيد. آن حضرت با جمعى از مهاجرين به سوى آنان حركت كرد. وقتى به جمع آنان رسيد، فرمود:

«اى مسلمانان! خدا را; خدا را در نظر داشته باشيد. آيا درحالى كه من در ميان شماهستم، به رسم جاهليت رفتار مى كنيد؟! اكنون خداوند شما را به اسلام هدايت نموده; به وسيله اسلام شما را گرامى داشته; و از فرهنگ جاهلى گسسته; از كفر رهانيده و دلهاى شما را به يكديگر پيوند زده است».[١]

سخنان پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در جان آنان اثر كرد و دريافتند كه نزاع آنان نزاعى شيطانى است. لذا از كرده خود پشيمان و از درگيرى منصرف شدند.

سخنان پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)، پرده از توطئه يهود برداشت و آتش فتنه را در نطفه خفه كرد و در قلب مؤمنين ريشه دوانيد و آنان را برادر و دوست يكديگر ساخت.

اين ماجرا و حوادث فراوانى مانند آن، حكايت از تلاش فراوان دشمنان اسلام براى از بين بردن وحدت مسلمانان و رخنه در صفوف متحد آنان دارد. اگر در زمان پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) يك يا دو نفر مانند شاس ابن قيس يهودى بود، اكنون صدها و بلكه هزاران نفر مانند او هستند كه