مرزهاى توحيد و شرك در قرآن
(١)
مرزهای توحید و شرک در قرآن
٣ ص
(٢)
٥ ص
(٣)
٧ ص
(٤)
فصل نخست
١٧ ص
(٥)
سنّت پيامبر و تكفير مسلمانان
٢٤ ص
(٦)
فصل دوم
٣١ ص
(٧)
اول توحيد در ذات
٣١ ص
(٨)
سوم توحيد در ربوبيّت
٣٣ ص
(٩)
چهارم توحيد در تشريع و قانونگذارى
٣٩ ص
(١٠)
پنجم توحيد در اطاعت و بندگى
٤٠ ص
(١١)
ششم توحيد در حاكميت
٤٢ ص
(١٢)
هفتم توحيد در عبادت
٤٣ ص
(١٣)
فصل سوم
٤٥ ص
(١٤)
فصل چهارم
٦٣ ص
(١٥)
فصل پنجم
٦٩ ص
(١٦)
2 مسافرت براى زيارت قبر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
٨١ ص
(١٧)
پرسش و پاسخ
٨٨ ص
(١٨)
3 ساختن آرامگاه بر روى قبور
٩١ ص
(١٩)
بناى بر قبور از نگاه تكريم و محبت
٩٧ ص
(٢٠)
نمودهاى دوستى
١٠٠ ص
(٢١)
توضيحاتى پيرامون حديث ابى هياج
١٠٣ ص
(٢٢)
سيره مسلمانان در ساختن مسجد بر قبور انسانهاى شايسته
١٠٩ ص
(٢٣)
1 ـ استسقاء عبدالمطلب، در حال شيرخوارگى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
١٣١ ص
(٢٤)
2 ـ استسقاء ابوطالب، با واسطه قرار دادن پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
١٣٢ ص
(٢٥)
3 ـ توسّل به عموى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
١٣٥ ص
(٢٦)
ج توسل به حقّ پيامبر و انبياء و صالحين
١٣٦ ص
(٢٧)
د ـ توسل به دعاى پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)
١٤٠ ص
(٢٨)
آيه اول
١٤٠ ص
(٢٩)
آيه دوم
١٤١ ص
(٣٠)
آيه سوم
١٤٣ ص
(٣١)
آيه چهارم
١٤٦ ص
(٣٢)
آيه پنجم
١٤٦ ص
(٣٣)
ارتباط زندگى دنيوى و برزخى
١٤٨ ص
(٣٤)
سنّت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)
١٥١ ص
(٣٥)
پرسش و پاسخ
١٥٣ ص
(٣٦)
هـ درخواست شفاعت
١٥٦ ص
(٣٧)
بهره مندى انسان از نتيجه عمل خود و ديگران
١٦٢ ص
(٣٨)
1 استغفار ملائكه براى مؤمنين
١٦٤ ص
(٣٩)
2 دعا براى مؤمنان پيشين
١٦٥ ص
(٤٠)
نذر براى اموات
١٦٩ ص
(٤١)
8 جشن ميلاد پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
١٧٩ ص
(٤٢)
جشن ميلاد انبياء ، ائمه (عليهم السلام)
١٨٥ ص
(٤٣)
كاوشى در فهم معناى حديث
٢٠١ ص
(٤٤)
پرسش و پاسخ
٢٠٩ ص
(٤٥)
پرسش و پاسخ
٢١٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص

مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١٨

جايز دانست؟

پاسخ آن است كه، پيامبر در اين حديث، به قسم خاصى كه در آن عصررواج داشته و به بتهايى مانند لات و عزى قسم مى خورده اند، نظر دارند. مؤيد اين مدعى، روايتى است كه خود كتاب سنن نسايى از پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) نقل كرده است:

«من حلف فقال فى حلفه باللات و العزى فليقل لا اله الاّ اللّه».[١]

«هر كس به لات و عُزّى سوگند خورد، فوراً بگويد لا اله الاّ اللّه».

در روايت ديگرى از پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) آورده است:

«لا تحلفوا ب آبائكم و لا بامّهاتكم و لا بالانداد».[٢]

«به پدران و مادران و بت ها، سوگند نخوريد».

حديث نخست نشان مى دهد كه هنوز رسومات جاهلى در برخى افراد وجود داشته و آنان به بت ها و اصنام قسم مى خورده اند كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)براى از بين بردن اين روحيات، دستور دادند بعد از قسم به بت ها، كلمه«لا اله الاّ اللّه» را بر زبان جارى سازند.

حديث دوم نيز بيانگر اين نكته است كه منع پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) از قسم خوردن به پدران و مادرانشان، به دليل مشرك بودن آنهاست. مؤيد


[١] همان.
[٢] همان.