مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨٣ - ٢ مسافرت براى زيارت قبر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
«علماى اسلام از قرنهاى گذشته تا كنون، شاهد اين سيره مسلمين بوده اند. مسلمانان همگى به قصد زيارت پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) ـ اگر چه درمسيرشان هم نباشد ـ به سوى مدينه رهسپار مى شوند. مسافتهاى طولانى طى مى كنند و در اين راه از بذل مال و جان دريغ ندارند. آنان معتقدند تمامى اين زحمات، عبادت است و موجب تقرب به خداوند مى شود.
محال و ناممكن است كه عمل و رفتار مسلمانان بسيارى كه به قصدتقرب، از شرق و غرب عالَم و در طول ساليان دراز ادامه داشته و در بين آنان عالمان دينى و اولياى الهى حضور داشته اند، نادرست و خطا باشد.
حتى كسانيكه از روى ناتوانى جسمى يا بضاعت اندك مالى، امكان چنين سفرى ندارند حسرت مى خورند و در دل آرزوى آن را دارند. بدون ترديد هر كس كه اين رفتار خيل عظيم مسلمين را خطا بداند، يقيناً او خود بر خطاست.
برخى در مورد اين سيره مسلمانان گفته اند: مسافرت آنان به مدينه به قصد عبادت ديگرى غير از زيارت، مانند نماز خواندن در مسجد النبى است. اما اين توجيه نامعقول و باطل است و تشكيك در انگيزه مردم براى زيارت مدفن رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)به منزله انكار امرى بديهى است و هر كس از نزديك با مسافران مدينه برخورد كرده باشد،