مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨٢ - ٢ مسافرت براى زيارت قبر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)

شفيعاً يوم القيامة».

«هر كس كه فقط به قصد زيارت من بيايد، وظيفه خود مى دانم كه در روز قيامت او را شفاعت كنم»

اين حديث و احاديثى مشابه آن، بر استحباب زيارت قبر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)براى افراد غير مقيم مدينه دلالت صريح دارند.

دليل دوم: سيره پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در مسافرت براى زيارت قبور شهداى احد است. ابو داود به نقل از ربيعه ـ يعنى ابن هدير ـ و او از طلحة ابن عبيداللّه، روايت مى كند:

وقتى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) تصميم به زيارت قبور شهداى احد گرفتند با ايشان به راه افتاديم و از سنگلاخهاى اطراف مدينه گذشتيم. قبرهايى در دوردست ديديم و از رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)پرسيديم، يا رسول اللّه! آيا قبرهاى برادران ماست؟ حضرت فرمود: قبر اصحاب و ياران ماست. وقتى كه به قبور شهداى احد رسيديم، حضرت ادامه دادند: اينها قبور برادران دينى ماست.[١]

دليل سوم: سيره مسلمانان در گذشته و حال، انجام سفر براى زيارت قبر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) بوده است. هميشه تاريخ، مسلمانان پس از انجام مناسك حج يا قبل از آن، براى زيارت قبر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) به مدينه رفته اند. در اين باره سبكى مى نويسد: