مربّى نمونه(تفسير سوره لقمان) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٨٢ - حالت طغيان زدگى در عده اى از جوانان

حالت عصيان زدگى، بى اعتنايى به حقوق، ناديده گرفتن زحمات ديگران و قضاوت كردن در همه چيز و ابراز نظر در مسائل مختلف، بدون كسب اطلاع كافى درباره آنها، در گروهى از جوانان و گروهى از مربيان و استادان به وجود آمده است. گاهى فردى كه رشته تخصص او شناختن بيمارى هاى دامهاست، در پيچيده ترين مسائل فلسفى و كلامى و مذهبى قضاوت كرده و كتاب منتشر مى سازد.

همان طور كه امام ششم فرمود: نخستين پايه انكار حقايق، همان «كبر» است; امروز بعضى از درس خوانده ها با فرا گرفتن چند فرمول رياضى و فيزيكى به خود حق مى دهند كه در تمام مسائل جهانى ابراز نظر كنند، هنگامى كه سخن از خدا و روح و از موجودات ماوراء الطبيعه پيش مى آيد با يك قيافه مخصوص، كه نشانه تخصص و غرور بسيار در اين مسائل است، همه را به باد مسخره مى گيرند، در صورتى كه عمر خود را فقط در حلّ معادلات جبرى صرف كرده و لحظه اى در اين قسمت به دقت و تحقيق نپرداخته اند.

راستى اين بيمارى واگيرى است كه امروز دامنگير نسل كنونى شده است. هرگز از خاطرم نمى رود كه در يكى از روزنامه هاى تهران، موضوع «تعدد زوجات» كه از پيچيده ترين مسائل اجتماعى و در عين حال، فقهى و مذهبى است مطرح شده و طراح موضوع از تمام طبقات، رأى و نظر خواست، ولى در اين مسأله به جاى اين كه دانشمندان، استادان حقوق، جامعه شناسان رأى دهند، عطاران و قصابان تيغ زن به جواب دادن برخاستند و مسأله را از دريچه نظر خود تحليل كردند.

هدف لقمان از نصايح چهارگانه خود، يك چيز بيش نيست و آن اين كه