مربّى نمونه(تفسير سوره لقمان) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٣ - قرآن از اين حروف تشكيل يافته است

خداوند بزرگ، قرآن را با حروفى نازل كرد كه تمام عرب با آن سخن مى گفتند. سپس فرمود: هرگاه انس و جن دور هم گرد آيند و نظير اين قرآن را بياورند، نخواهند توانست، هر چند يكديگر را پشتيبانى نمايند.[١]

مؤيد اين نظر، اين است كه در سوره هاى بيست ونه گانه كه با اين حروف آغاز شده اند، جز در سوره هاى مريم، عنكبوت، روم و قلم، در همگى پس از ذكر اين حروف سخن از قرآن و كتاب به ميان آمده است: مثلاً در سوره بقره مى فرمايد:

(الم*)ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ);

«اين است كتابى كه در آن شك و ترديدى نيست.»

و در سوره آل عمران مى فرمايد:

(الم*)اَللّهُ لا إلهَ إلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ *نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ...);

«خداوندى كه جز او خدايى نيست، اوست زنده و بى نياز. كتاب را بر تونازل كرده است.»

و همچنين بسيارى از سوره هاى ديگر كه اين حروف در آغاز آنها وارد شده است.