مربّى نمونه(تفسير سوره لقمان) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٦ - اسلام و ارزش مبارزه با فساد

ارزش كار يك استاد كار كجا و نكته اين تفاوت در بزرگى و كوچكى نتيجه اى است كه عايد طرف مى گردد. جراح نيم ساعت وقت صرف مى نمايد و رنج مى كشد و در نتيجه، يك شخص مشرف به مرگ را نجات مى دهد، آن گاه دومى چند برابر انرژى مصرف مى نمايد و رنج مى كشد، در آخر كار در و پنجره و يا چكشى را مى سازد; از اين نظر، ارزش كار آنها با هم فرق روشن پيدا مى كند.

عين اين تفاوت در امر به معروف و نهى از منكر و به اصطلاح مبارزه با فساد و نظارت ملى با ساير كارهاى شرعى و عرفى موجود است.

به طور مسلم، هيچ عملى از نظر ارزش معنوى به پايه امر به معروف نخواهد رسيد، چون هر كار مشروعى، به جز امر به معروف، نتيجه آن، جزئى و عايد خود انسان است، زيرا افضل اعمال به حكم عقل و نقل، همان ايمان به خداوند و پرستش (نماز) اوست، ولى نتيجه ايمان، فقط و فقط، مربوط به خود شخص ايمان آورنده است و شخص مؤمن در پرتو ايمان، سعادتمند و اصلاح مى شوند; در حقيقت، ايمان و ساير اعمال بدنى، مانند نماز و حج، موجى در اجتماع از نظر اصلاح ايجاد مى نمايد، امّا موجى بسيار كوچك كه از حدود يك فرد تجاوز نمى نمايد، از اين نظر بايد گفت : ايمان به خداوند از نظر اعمال فردى با فضيلت ترين عمل است نه از نظرهاى ديگر، ولى امر به معروف و مبارزه با گناه و فداكارى در طريق اصلاح جامعه موجى بسيار بزرگ تر از ايمان در اجتماع به وجود مى آورد ، گاهى يك جامعه را از لب پرتگاه سقوط نجات مى بخشد، گاهى در سايه نظارت ملى يك فرد، جمعيت هاى بزرگى از خطرهاى مادى و ضررهاى معنوى مستخلص مى شوند.