تعليم و تربيت در اسلام - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٣٧ - اهميت تربيت از ديدگاه اسلام
آنها در آيه ١٥٧ از سوره اعراف اشاره شده است بااين حال، وقتى از ميان همه رسالتهاى آن حضرت، تزكيه و تعليم در قرآن مورد تأكيد قرار مىگيرد و نه يكبار كه چهار بار به آن اشاره مىشود، اين خود بهترين و گوياترين دليل بر اهميت اين دو رسالت مهمّ پيامبر است.
رسول خدا ٦، خود را تربيت شده پروردگار دانسته، مىفرمايد:
«أَدَّ بَنى رَبّى فَأَحْسَنَ تَأْديبى»[١]
پروردگارم مرا تربيت كرده است و چه نيكو تربيتى.
در سخنى ديگر، رسالت خويش را تربيت انسانها و آراستن آنان به زيور فضايل اخلاقى و معنوى قلمداد كرده، مىفرمايد:
«إِنَّما بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَكارِمَ الْأَخْلاقِ»[٢]
من فقط براى تكميل (و پرورش) مكارم اخلاقى برانگيخته شدهام.
هنگامى كه آن حضرت، مَعاذبن جبل را به سوى مردم يمن فرستاد، خطاب به او فرمود:
«عَلِّمْهُمْ كِتابَ اللَّهِ وَ أَحْسِنْ أَدَبَهُمْ عَلَى الْاخْلاقِ الصَّالِحَةِ»[٣]
كتاب خدا را به آنان بياموز و تربيتشان را با اخلاق پسنديده، نيكو گردان.
على ٧، ادب و تربيت صحيح را نيكوترين صفت انسان معرفى مىكند:
«الْأَدَبُ أَحْسَنُ سَجِيَّةٍ»[٤]
ادب، بهترين خصلت (براى انسان) است.
در جاى ديگر، نياز انسان به آن را همانند نياز زراعت به آب باران دانسته، فرمود:
«انَّ لِذَوِى الْعُقُولِ مِنَ الْحاجَةِ إِلَى الْأَدَبِ كَما يَظْمَأُ الزَّرْعُ إِلَى الْمَطَرِ»[٥]
نياز صاحبان عقل (انسانها) به ادب همانند نياز زراعت به باران است.
[١] - ميزان الحكمة، ج ١، ص ٧٨.
[٢] - همان، ج ٣، ص ١٤٩.
[٣] - تحف العقول، ص ٢٥، چاپ نشر اسلامى.
[٤] - شرح غرر الحكم، ج ١، ص ٢٣٩.
[٥] - ميزان الحكمه، ج ١، ص ٦٩.