تعليم و تربيت در اسلام - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٢١ - ٢ - بهداشت عقلى

«... حَرَّمَ اللَّهُ الزِّنا لِما فيهِ مِنَ الْفَسادِ مِنْ قَتْلِ النَّفْسِ وَ ذَهابِ الْانْسابِ وَ تَرْكِ تَرْبِيَةِ الْاطْفالِ»[١]

خداوند زنا را به خاطر فسادهايى چون كشتار انسان و نابودى نسبها و ناديده گرفتن تربيت فرزندان، تحريم كرد.

جنبه اثباتى اين موضوع- يعنى پاكدامنى و نجابت پدر و مادر- نيز مورد تشويق و ترغيب رهبران معصوم بوده است. حضرت صادق ٧ در اين باره فرمود:

«طُوبى لِمَنْ كانَتْ امُّهُ عَفيفَةً»[٢]

خوشا به حال كسى كه مادرش پاكدامن باشد!

بهتر است اين بخش را بر اساس انواع وراثت استوار سازيم؛ يعنى روايات را در سه محور بهداشت جسمى، عقلى و اعتقادى و اخلاقى توزيع كنيم:

١- بهداشت جسمى‌

در اين باره فراوانى روايات از يك سو[٣] و محسوس بودن موضوع و به عهده گرفتن آن از جانب علوم تجربى از سوى ديگر، ما را از بحث و آوردن نمونه بى‌نياز مى‌سازد.

٢- بهداشت عقلى‌

قانون كلى پيشگيرى از ناهنجاريهاى فكرى و عقلى در سخن امير موّحدان على ٧ چنين آمده است:

«ايَّاكُمْ وَ تَزْويجَ الْحَمْقاءِ فَانَّ صُحْبَتَها بَلاءٌ وَ وَلَدَها ضِياعٌ»[٤]

از ازدواج با زن احمق بپرهيزيد كه همنشينى با او ناگوار و فرزندش بى‌ارزش است.

از همين رهگذر، ازدواج با مرد لاابالى و شرابخوار مورد نهى قرار گرفته است.

حضرت صادق ٧ از رسول اكرم ٦ چنين نقل مى‌كند:

[١] - وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ٢٣٤.

[٢] - بحارالانوار، ج ٥، ص ٢٨٥.

[٣] - ر. ك. وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ١٨٨- ١٩٠.

[٤] - همان، ص ٥٦.