تعليم و تربيت در اسلام - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٧٩ - الف - توجه به بعد معنوى

درس دهم: ويژگيهاى تعليم و تربيت اسلامى (١)

همه مكتبهاى الهى و بشرى در مورد ضرورت تعليم و تربيت براى انسان و جامعه انسانى اتفاق نظر دارند، اختلاف بر سر چگونگى آن است كه هر مكتبى نظر خاص خود را دارد.

دين مقدّس اسلام در زمينه تعليم و تربيت انسان، ديدگاه ممتاز خود را دارد. در اين مجال به ويژگيهاى مكتب تربيتى اسلام مى‌پردازيم:

جامعيّت‌

اسلام دينى است كه همه نيازهاى انسان و جامعه انسانى را مورد توجه قرار داده، قوانينى بس دقيق در تمام زمينه‌ها وضع نموده است كه پيروى از آن، ضامن سلامت و سعادت فرد و جامعه مى‌باشد؛ از جمله در امر تعليم و تربيت، بسيار دقيق و ظريف وارد شده و تمام ابعاد انسان، اعمّ از معنوى و مادّى، عقلانى و عاطفى، اجتماعى و فردى و ...

را بطور كامل مورد توجّه قرار داده و قوانين و دستورات لازم را ابلاغ كرده است كه برخى از نكات را در اين زمينه مى‌خوانيد:

الف- توجّه به بُعد معنوى‌

محور تعليم و تربيت اديان الهى بويژه دين اسلام پرورش بُعد معنوى انسان و پاسخگويى به نيازهاى روحى اوست. شايد بتوان گفت: پرداختن به ابعاد ديگر زندگى انسان به صورت جنبى و در راستاى تكميل تربيت روحى و معنوى، انجام مى‌گيرد و تا اندازه‌اى به مسايل غير معنوى بها داده مى‌شود كه در خدمت بعد روحى قرار گيرد. بطور مثال، رعايت بهداشت تن براى سلامت و قوام و دوام آن ضرورت دارد، امّا نه به خاطر تن‌پرورى و تناست اندام، بلكه‌