تعليم و تربيت در اسلام - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٠٤ - الف - پيرايش آفتها

ولى دلهايشان سخت شد و شيطان، كارهايشان را در نظرشان آراست.

اين بيماريها تا آنجا حال دل را وخيم مى‌كند كه ديگر اميدى به بهبودى آن نخواهد بود و هرگز روى سعادت را نمى‌بيند، خداوند نيز پرونده چنين دلهايى را مختومه اعلام مى‌كرده، مى‌فرمايد:

«خَتَمَ اللَّهُ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ»[١]

خداوند بر دلهايشان مُهر نهاد.

با اذعان به بيمارى دل و اينكه ممكن است آن بيمارى، مزمن و درمان‌ناپذير گردد، به برخى از آفتهاى قلب اشاره مى‌كنيم:

١- غفلت از ياد خدا: حضرت باقر ٧ فرمود:

«ايَّاكَ وَ الْغَفْلَةَ فَفيها تَكُونُ قَساوَةُ الْقَلْبِ»[٢]

از غفلت بپرهيز كه در آن قساوت دل نهفته است.

٢- سخن بيهوده: رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله فرمود:

«لا تُكْثِرُوا الْكَلامَ بِغَيْرِ ذِكْرِ اللَّهِ، فَانَّ كَثْرَةَ الْكَلامِ بِغَيْرِ ذِكْرِ اللَّهِ تَقْسُوا الْقَلْبَ»[٣]

جز به ياد خدا، سخن فراوان نگوييد كه سخن زياد در غير ياد خدا دل را سنگ مى‌كند.

٣- گناه: امير مؤمنان ٧ فرمود:

«... ما قَسَتِ الْقُلُوبُ الّا لِكَثْرَةِ الذُّنُوبِ»[٤]

دلها جز به سبب فراوانى گناه سخت نمى‌شود.

٤- آرزوهاى طولانى: امام على ٧ فرموده است:

«... لا يَطُولَنَّ عَلَيْكُمُ الْامَدُ فَتَقْسُوا قُلُوبُكُمْ ...»[٥]

[١] - بقره( ٢)، آيه ٧.

[٢] - مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ٣٤١، انتشارات اسماعيليان.

[٣] - بحارالانوار، ج ٧١، ص ٢٨١، انتشارات اسلاميه.

[٤] - همان، ص ٥٥.

[٥] - همان، ج ٧٨، ص ٨٣.