بنابراين، لازم است پدر و مادر نسبت به تربيت فرزند خود بكوشند و رشد معنوى او را در اولويت قرار دهند، چرا كه اگر سستى ورزند، همين كودك در آينده موجب ورز و بال آنان و اجتماع خواهد شد. در اين رابطه به بيان برخى از مسؤوليتهاى پدر و مادر مى‌پردازيم:
١- ارج نهادن به فرزند: پدر و مادر بايد در برابر ديگران به كودك خود ارزش دهند و شخصيت او را بالا ببرند. چنين كارى سبب رشد و شكوفايى شخصيت و فكر او خواهد شد، چنان كه پيامبر اكرم (ص) امام حسن (ع) و امام حسين (ع) را در اجتماع مسلمانان ارج مى‌نهاد و حتى آنان را بر دوش خود مى‌نشاند و مى‌فرمود:
«هذانِ رَيْحانَتَىَّ مِنَ الدُّنْيا» «١» اين دو گل خوشبوى من در دنيا هستند.
٢- رعايت مساوات: با رعايت عدالت بين فرزندان و عدم تبعيض مى‌توان از ايجاد عقده‌هاى روحى و خشم‌هاى پنهانى و روحيه شورشگرى در كودكان جلوگيرى كرد و آنان را از ابتلا به بيماريهاى خطرناك عصبى نجات بخشيد.
پيامبر اكرم (ص) در اين باره فرمود:
«اعْدِلُوا بَيْنَ اوْلادِكُمْ فِى النُّحْلِ كَما تُحِبُّونَ انْ يُعْدَلَ بَيْنَكُمْ فِى الْبِرِّ وَ الْلُطْفِ» «٢» در اعطاى هديه به فرزندان خود برابرى را رعايت كنيد، همچنان كه دوست داريد ميان شما در نيكى و ملاطفت عدالت مراعات شود.
در روايتى ديگر آمده‌است: روزى پيامبر (ص) نظرشان به مردى‌افتاد كه دو فرزند داشت، يكى از آن دو را بوسيد و ديگرى را به حال خود رها كرد. آن حضرت با تندى فرمود:
«هَلّا ساوَيْتَ بَيْنَهُما؟» «٣» چرا با آن دو يكسان برخورد نكردى؟
مى‌توان گفت: مراعات نكردن عدالت و برابرى ميان فرزندان، سبب رشد صفاتى از