تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٢٦
خود، تحت تأثير آن قرار مىگيرد و بسادگى در او رفتار و عادات مختلفى ايجاد مىشود.
اگر درمحيطى ارزشهاى الهى و انسانى حاكم باشد افراد، در آن محيط صاحب فضايل و سجاياى اخلاقى خواهند شد و در صورتى كه آن محيط آلوده به رذايل اخلاقى و انحرافات رفتارى باشد، بطور طبيعى جز هرزگى و فساد چيزى به افراد آن جامعه منتقل نخواهد شد و سرانجام آن جامعه به نابودى كشيده مىشود، چنان كه خداوند مىفرمايد:
«اذا ارَدْنا انْ نُهْلِكَ قَرْيَةً امَرْنا مُتْرَفيها فَفَسَقُوا فيها فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْميراً» «١» چون بخواهيم قريهاى را هلاك كنيم، خداوندان نعمتش را فرماييم تا در آنجا تبهكارى كنند، آن گاه عذاب بر آنها واجب شود و آن را درهم فروكوبيم.
ج- انواع محيط با توجّه به تعريف محيط، تقسيمبنديهاى متعددى از جهات مختلف مىتوان براى محيط انجام داد كه هر كدام بيان كننده نگرش خاصى به محيط و عوامل آن مىباشد.
در اين درس تنها به توضيح سه نوع آن؛ يعنى خانواده، مدرسه و اجتماع مىپردازيم:
١- خانواده پس از تولّد، محيط خانواده، مهمترين نقش را در تكوين و تحول شخصيت فرد ايفا مىكند؛ اگر محيط خانواده سالم و صالح باشد، در انسان اعتماد به نفس، مهر و محبّت، ايثار، استقلال و قدرت مسؤوليتپذيرى، سازگارى و تمامى خصوصيات و صفات شايسته يك انسان ايجاد مىشود و برعكس، در خانواده ناسالم، انسان رشد طبيعى خود را از دست داده دچار ناهنجاريهاى مختلف رفتارى مىگردد؛ زيرا وجود رذايل انسانى در خانواده و كشمكشهاى خانوادگى موجب سلب امنيت فرد شده، منجر به اختلال در رشد و تكامل طبيعىاش مىشود و او را به سوى رفتارهاى ناهنجار سوق مىدهد.
زمينه تأثيرپذيرى انسان از انواع محيط در سرشت او نهاده شده است. اين مطلب