تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١١٥

بداخلاق به وجود خواهد آمد. اين بخش را با مثالى از تاريخ اسلام به پايان مى‌بريم:
حجاج بن يوسف ثقفى يكى از ستمگرترين و خونخوارترين حاكمان قرن اوّل هجرى است كه تاريخ مانند او را در قساوت قلب، جنايت، حق كشى و ديگر صفات زشت كمتر به خود ديده است. او از زنى به نام «فارغه» متولد شد كه پيش از يوسف ثقفى، همسر مغيرة بن شعبه بود. در حالات فارغه آمده است: شبى عمر- خليفه دوم- در كوچه‌هاى مدينه عبور مى‌كرد. شنيد زنى آواز مى‌خواند و مى‌گويد:
هَلْ مِنْ سَبيلٍ الى خَمْرٍ فَاشْرَبُها امْ مِنْ سَبيلٍ الى نَصْرِ بْنِ حَجّاجٍ‌ آيا مى‌شود شرابى به دست آورم و بنوشم يا راهى به وصال نصر بن حجاج هست؟! عمر با شنيدن اين ترنم از زنى شوهردار، نصر بن حجاج را- كه جوانى زيبا بود- احضار كرد، موى سرش را تراشيد و به بصره تبعيد كرد. «١»