تكذيب-؛ يعنى عملى كه از او سر مى‌زند مطابق با آن عقايد است. پس معلوم شد كه عمل از فروع علم و آثار آن است، آثارى كه هيچ گاه از آن جداشدنى نيست و هر چه عمل مكرّر شود، اعتقاد راسختر و روشنتر و در تأثيرش قويتر مى‌گردد ... و چنين عملى اعتقاد حق را در مؤثر گشتن؛ يعنى صعود به سوى خد كمك مى‌كند.» «١» مى‌توان گفت كه ايمان و عمل صالح مانند دو بال، انسان را در پرورش استعدادهايش يارى كرده و سبب بروز كمالاتى در او مى‌شوند.
اينك به بيان برخى از نتايج و آثار ايمان و عمل صالح مى‌پردازيم:
الف- حيات طيّب‌ انسان به واسطه ايمان و عمل صالح در نفس خود نور، كمال، قوّت، عزّت، لذّت و سرورى درك مى‌كند كه قابل اندازه‌گيرى نيست و نمى‌توان گفت چگونه است. اين آثار جز بر زندگى طيب و حقيقى مترتب نمى‌شود و زندگى مجازى بويى از آن ندارد.
خداوند اين حيات حقيقى و واقعى را در پرتو ايمان و عمل صالح به انسان عنايت مى‌كند، چنان كه قرآن كريم مى‌فرمايد:
«مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ اوْ انْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً ...» «٢» هر زن و مردى كه كارى نيكو انجام دهد، اگر ايمان آورده باشد زندگى خوش و پاكيزه‌اى بدو خواهيم داد.
ب- خلافت روى زمين‌ خداوند به افراد مؤمنى كه عمل صالح انجام مى‌دهند وعده جانشينى در زمين داده است، چنان كه قرآن كريم مى‌فرمايد:
«وَعَدَاللَّهُ الَّذينَ امَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الْارْضِ» «٣»