تربيت دينى فرزندان - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٣١
قبيل حسادت، دروغ، دزدى، سنگدلى، شرارت و ... خواهد شد.
٣- گسترش دوستى: پدر و مادر بايد خانه را از دوستى و محبّت پرنمايند و بين افراد خانواده محبّت و مهرورزى را گسترش دهند و موجبات تربيت صحيح و شكوفايى شخصيت كودكان خود را فراهم سازند. در اين باره پيامبر اكرم (ص) فرمود:
«احْسَنُ النَّاسِ ايماناً احْسَنُهُمْ خُلْقاً وَ الْطَفُهُمْ بِاهْلِهِ وَ انَا الْطَفُكُمْ بِاهْلى» «١» بهترين مردم از نظر ايمان كسى است كه اخلاقش نيكوتر و به خانوادهاش از همه كس مهربانتر باشد و (بدانيد كه) من از همه شما نسبت به خانوادهام مهربانتر هستم.
٤- نظارت دقيق: اسلام بر اين نكته تأكيد كرده كه پدر و مادر بايد مراقب رفتار فرزندان خود بوده و با نظارت هميشگى آنها را از آلوده شدن به انحرافات حفظ كنند.
قرآن در اين رابطه مىفرمايد:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا قُوا انْفُسَكُمْ وَ اهْليكُمْ ناراً» «٢» اى كسانى كه ايمان آوردهايد، خويشتن و خانواده خود را از آتش نگهداريد.
خداوند حكيم از سوى ديگر، به سرپرست خانواده فرمان مىدهد كه خانوادهاش را به نيكيها وادارد:
«وَ أْمُرْ اهْلَكَ بِالصَّلوةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها» «٣» به خانوادهات فرمان بده تا نماز بخوانند و خود نيز به آن استوار باش.
٥- دور نگهداشتن كودك از مسايل جنسى: اسلام در اين باره با تأكيد فراوان توصيه كرده كه كودكان را از مسايل جنسى دور نگه داريد و گرنه به انحراف اخلاقى و جنسى كشيده خواهند شد. «٤» ٦- آشناسازى و ترغيب فرزندان نسبت به ارزشهاى رفتارى.