ولايت فقيه - كريمی، جعفر - الصفحة ٧٦

فقط در انجام آن دسته از كارهاى اجتماعى كه مؤمنان عادل قادر به انجام آن هستند، ولايت دارد. اين امور، همان «امور حسبيّه» است كه در صورت نبود مؤمن عادل، مسلمان فاسق نيز مى‌تواند به انجام آن مبادرت ورزد. «١» «امور حسبيّه» به امورى اطلاق مى‌شود كه بايد انجام گيرد و شارع مقدس راضى به ترك آنها نيست، ولى براى انجام آن شخص خاصى مشخص نشده، مثل حفظ مال يتيم، مال مجهول المالك، رسيدگى به مال غايب و قاصر، تجهيز و تدفين ميّتى كه ولى و وصى ندارد و ...
عده‌اى ديگر پا را از اين حدّ فراتر نهاده گفته‌اند: چون مقام «قضاوت» براى فقيه جامع الشرايط، در زمان غيبت كبرى تثبيت شده، لوازم قضاوت نيز ثابت است؛ يعنى اجراى حكم نيز بر عهده فقيه است.
عده‌اى ديگر معتقدند در زمان غيبت، حدود الهى نيز توسط فقيه جامع الشرايط بايد اجرا شود، زيرا اگر فقيه تنها به موعظه و نصيحت بسنده كند، در زمان غيبت تمامى حدود الهى، كه به عنوان مجازات مرتكبين اعمال خلاف و حرام نظير شرابخوارى، روابط نامشروع، قتل، دزدى و غيره تعيين شده، تعطيل خواهد شد. نيز با وجود احتمال طولانى بودن غيبت حضرت ولى عصر (عج) هيچ كس نمى‌تواند تعطيل شدن حدود الهى، يا تبليغ و عمل به قوانين غير اسلامى را تجويز كند. و هيچ گونه دليل و حجتى هم براى اجراى قوانين غيرالهى به منظور جلوگيرى از گناه، فساد و تجاوز به حقوق افراد، وجود ندارد. «٢» مرحوم صاحب جواهر در كتاب گرانقدر خويش بعد از تثبيت اينكه در زمان غيبت، حدود الهى را بايد اجرا كرد، نظريه «تعطيل حدود» را به كسانى نسبت مى‌دهد كه نه طعم فقه را چشيده‌ونه لحن امام معصوم عليه السلام را فهميده‌اند؛ كسانى كه رازى از رموز ديانت را در