ولايت فقيه - كريمی، جعفر - الصفحة ٨٣

١٠- جمع آورى صدقات، ماليات، انفال و اموال عمومى و صرف و تقسيم عادلانه آنها در مصارف عمومى و موارد لازم. ١١- برقرارى روابط حسنه با ملت‌ها و كشورهاى مختلف جهان:
انعقاد پيمان‌ها و معاهدات بين‌المللى با حفظ عزّت و استقلال جامعه اسلامى و پرهيز از هر نوع سلطه‌گرى و سلطه پذيرى، و نيز پرهيز از پيوند و رابطه دوستى با دولتها و قدرت‌هايى كه با اسلام و مسلمانان در گفتار و عمل خود اظهار دشمنى نموده و از انجام هر توطئه‌اى دريغ ندارند.
ب- آيات و روايات‌ آنچه ذكر شد اشاره مختصرى به وظايف عمده واساسى حاكم اسلامى بود.
١- «الَّذينَ انْ مَكَّنَّاهُمْ فِى الْارْضِ اقامُوا الصَّلوةَ وَ آتوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْامُورِ» «١» آنان (كه خدا را يارى مى‌كنند) كسانى هستند كه اگر در روى زمين به آنان تمكن بخشيده و اقتدار دهيم، نماز به پا داشته، زكات مى‌پردازند، و امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند وعاقبت كارهابه دست خداست.
آيه فوق در مقام ستايش بندگان مؤمن خدا مى‌فرمايد: اگر به آنان قدرتى دهيم و حكومتى تشكيل دهند به سه امر مهم: اقامه نماز، پرداخت زكات و امر به معروف و نهى از منكر مى‌پردازند. روشن است كه تحقق اين امور در حكومت اسلامى، در درجه اول از حاكم اسلامى مورد انتظار بوده و از وظايف او به شمار مى‌رود.
٢- «وَ اعِدُّوا لَهُمْ مَاسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّاللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ...» «٢» براى مقابله با دشمنان آنچه را مى‌توانيد از نيرو و (تجهيزات نظامى) اسبان سوارى آماده كنيد تا بدين وسيله دشمنان خدا و دشمنان خودتان‌