ولايت فقيه - كريمی، جعفر - الصفحة ٢٩

كسى پيشتان بيايد و بخواهد كه اساس وحدت شما را بشكند يا در جمع شما تفرقه ايجاد كند، او را بكشيد.» «١» حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:
همواره با بزرگترين جمعيت‌ها [اكثريّت طرفدار حق‌] همسو باشيد كه دست خدا همراه جماعت است. از گروهگرايى و پراكندگى بپرهيزيد كه تكروان سهيم شيطانند چنانكه گوسفند جدا گشته از گلّه، نصيب گرگ‌هامى‌شود. «٢» بديهى است كه وحدت جز در سايه دولت و تشكيلات منسجم امكان‌پذير نيست و بدون قدرت اجرايى و مركز مقتدر اتحّاد عملى تحقّق نمى‌يابد. از اين رو پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله از نخستين روزهاى استقرار در مدينه، براى تحكيم مبانى ارتباطات و ايجاد جوّ اتّحاد، گام ديگرى برداشت و اساس بنيادين آن را در سه محور مستقل پى نهاد تا زمينه براى تشكيل دولت مقتدر آماده گردد:
الف- اجراى صيغه اخوت ميان برادران مهاجر و انصار.
ب- بيعت با فرقه‌هاى مختلفى كه از اطراف مدينه، به ديدارش مى‌شتافتند.
رسول‌خدا صلى الله عليه و آله از آنان پيمان مى‌گرفت كه او را در شرايط و موارد لازم يارى نمايند همانند بيعت عقبه اول و دوم. «٣» ج- ميان اصحاب خود و قبايل غير مسلمان همانند يهود و نصارا، پيمان بست و عهدنامه نوشت كه به امضاء طرفين رسيد و آن نخستين قانون اسلام، در تشكل و حكومت اسلامى بود. «٤» ٤- تأمين قضايى:
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله افرادى را به عنوان امير، فرماندار و قاضى بر مى‌گزيد و به بلاد اسلامى اعزام مى‌كرد تا مشكلات اجتماعى و اختلافات مالى و ...