رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدّينِ كُلِّهِ وَ لَوْكَرِهَ الْمُشْرِكُونَ» «١» پرسيدم، حضرت پاسخ داد:
سوگند به خدا، هنوز تأويل اين آيه فرود نيامده است. عرض كردم: فدايت شوم، پس كى فرود مى‌آيد؟ فرمود: هنگامى‌كه قائم (عج) به خواست خداوند قيام كند، وقتى‌كه او خروج كرد، هيچ كافر و مشركى نخواهد بود مگر اين‌كه خروج قائم (عج) را برنمى‌تابد «٢» نيز هم او مى‌گويد: امام باقر عليه السلام در مورد اين آيه: «قُلْ أَرَايْتُمْ انْ اصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتيكُمْ بِماءٍ مَعينٍ» «٣» فرمود:
اين آيه درباره قائم (عج) نازل شده و منظور اين است كه اگر امامتان غايب بود و شما ندانستيد او كجاست، چه كسى براى شما امام ظاهر و آشكار مى‌آورد كه از اخبار آسمان و زمين و از حلال و حرام خداوند خبر دهد؟
سپس فرمود: سوگند به خدا، هنوز تأويل اين آيه نيامده و به ناچار بايد بيايد. «٤» مفاد دو آيه اخير اين است كه به رغم خواست مشركان و تبهكاران، امور جهان همچنان بر وفق اراده آنان پيش نخواهد رفت و روزى فرا مى‌رسد كه آيين محمدى صلى الله عليه و آله در پهنه زمين گسترش مى‌يابد و جامعه‌اى‌