احمد بن اسحاق اموال را در محضر امام قرار داد و امام عصر (عج) حلال و حرام و مقدار حرام را از هر كدام معين فرمود، از جمله با اشاره به يكى از اموال فرمود:
در اين كيسه پول، دينارى است كه در فلان تاريخ در رى ضرب شده و نصف نقش سكه رفته است به اضافه سه قطعه قراضه زر به وزن يك دانگ و نيم كه حرام مى‌باشد. صاحب اين كيسه پول، در فلان ماه از فلان سال، يك من و يك چهارم من رشته پيش يكى از همسايگانش كه بافنده بود، گذاشت.
همسايه‌اش ادعا كرد كه رشته‌ها به سرقت رفته است، ولى او ادعاى همسايه را نپذيرفت و غرامت گرفت رشته‌اى را كه نازك‌تر و يك من و نيم بود. بعد دستور داد رشته‌ها را ببافد و اين دينار و اين خرده از قيمت آن پارچه است.
آن گاه امام با اشاره به يكى ديگر از اموال فرمود:
اين پنجاه دينار است كه براى ما دست زدن به آن (قبول آن) سزاوار نيست؛ زيرا آن‌ها پول و بهاى گندمى است كه از شراكت صاحب مال با كشتكارانش نصيب او شده است. او به هنگام تقسيم، سهم دوستانش را با كيل ناقص پرداخته و سهم خود را با كيل كامل گرفته است. «١» هديه به امام، پاك كننده نفوس است‌ متأسفانه انسان‌ها در باب انفاق و اداى حقوق واجب و مستحب مالى، سست و ضعيف‌اند. آنان گمان مى‌كنند اموالى كه به دست آورده‌اند، واقعاً محصول فكر، تلاش و تدبير خودشان است و مالكيتشان بر آن اموال صد