فصل دوم: امامت حضرت مهدى (عج)
سابقه تاريخى اعتقاد به حضرت مهدى (عج)
بررسى سابقه تاريخى عقيده به مهدويت، چنان نتيجه روشنى در اثبات امامت حضرت مهدى (عج) دارد كه اگر از پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيتش هيچ‌گونه حديث و روايتى نيز در مورد حضرت مهدى (عج) به ما نمى‌رسيد، كافى بود كه ما امامت حضرتش را بپذيريم؛ زيرا مى‌بينيم در ميان امتى كه افكار و اعتقاداتش را از پيامبر صلى الله عليه و آله و قرآن كريم اقتباس كرده، كمتر موضوعى است كه به اندازه عقيده به مهدى موعود (عج) از قطعيت و سابقه ديرينه برخوردار باشد و از آن‌جا كه معتقد كردن مردم و جامعه نسبت به موضوعى، تنها با چند مورد بيان و گفتار انجام نمى‌گيرد، بلكه بايد در مناسبت‌هاى مختلف به‌طور مكرر به مردم گوشزد شود تا به صورت يك عقيده ريشه‌دار در دل‌ها جاى گيرد، روشن مى‌شود كه معمار انديشه مهدويت و ظهور حضرت مهدى (عج)، شخص پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بوده و ايشان حضرت مهدى (عج) را به‌عنوان امام و آخرين جانشين خود به مردم معرفى و انتظار فرجش را توصيه كرده است.