اين انديشه مشتمل بر عنصر خوش‌بينى نسبت به آينده و طرد عنصر بدبينى نسبت به پايان كار بشر است.
انتظار سازنده و مخرب‌ گروهى اين گونه فكر مى‌كنند كه اگر ظهور حضرت مهدى (عج)- همان طور كه در روايات تصريح شده است- جز با پر شدن زمين از ظلم و فساد واقع نخواهد شد، بنابراين دست زدن به هرگونه اصلاحات اجتماعى كمك به تأخير ظهور است و براى تسريع آن لازم است از اقدامات اصلاحى خوددارى كرده، انجام آن را برعهده حضرت مهدى (عج) گذاشت. بنابراين ديدگاه، مفهوم انتظار، دست روى دست گذاشتن به دور از هرگونه مسؤوليت‌پذيرى اجتماعى و انجام وظيفه است.
روشن است اين برداشت منفى از انتظار، با تعاليم عمومى اسلام، به‌ويژه وظايف منتظران در زمان غيبت، منافات دارد. انتظار فرج كه از عبادات و بلكه برترين آن‌ها شمرده شده، نمى‌تواند يك چنين بار منفى داشته باشد.
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرموده است:
«افْضَلُ اعْمالِ امَّتى‌ انْتِظارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ» «١» برترين اعمال امّتم انتظار فرج (حضرت مهدى) از سوى خداوند بزرگ است.
اين حديث، بيانگر آن است كه انتظار فرج از سنخ عمل است، نه دست روى دست گذاشتن و سكوت. بنابراين، لازمه انتظار، حالت آماده باش داشتن و تهيه مقدمات آن ظهور بزرگ است.