بنابراين امام به شيعيان درس مى‌دهد كه با اهداى نذرها، هدايا و حقوق واجب مالى به محضر آن بزرگوار به خدا، پيامبر و امامان تقرب بجويند و زمينه طهارت روح خود را آماده كنند تا به سعادت واقعى نايل آيند.
اولويت خويشاوندان در صدقات‌ پرداختن صدقات واجب و مستحب به همه نيازمندان جايز است، ولى پرداخت آن به نيازمندان خويشاوند اولويت دارد؛ چون هم مصداق صدقه است و هم مصداق صله رحم و خويشاوندان بر انسان بيشتر حق دارند تا ديگر مؤمنان، مسلمانان و انسان‌ها؛ بلكه بنابر روايتى از امام معصوم:
«لا صَدَقَةَ وَ ذُو رَحِمٍ مُحْتاجٌ» «١» شناخت حضرت مهدى (عج) ١٤٦ رد بر اهل غلو ص : ١٤٥ صدقه [قبول يا كامل‌] نيست، در حالى كه خويشاوند، نيازمند باشد.
محمد بن عبدالله حميرى در نامه‌اى از محضر امام زمان (عج) مى‌پرسد:
فردى نيت مى‌كند مبلغى به يكى از برادران دينى‌اش كمك كند و قبل از اين كه اقدام نمايد مى‌بيند در بين خويشاوندان خودش فردى نيازمند است. آيا بايد او آن پول را به نيازمند خويشاوند بدهد و از پرداختن آن به فردى كه نيت كرده بود، منصرف شود؟
امام در جواب مى‌نويسد:
پول را به آن يكى بدهد كه او را به مذهب خودش نزديك‌تر مى‌بيند و اگر مى‌خواهد به كلام معصوم عمل كند كه فرمود: «لا صَدَقَةَ وَ ذُو رَحِمٍ مُحْتاجٌ»، پس آن پول را بين خويشاوند محتاج و آن برادر دينى تقسيم كند تا به تمام‌