خداوند با كسى خويشاوندى ندارد اسحاق بن يعقوب گويد مسائلى را در نامه‌اى نوشته بودم و به نايب امام زمان (عج)، محمد بن عثمان عمرى دادم تا به امام برساند و جواب آن‌ها را برايم بگيرد. امام جواب مسائل را به خط خود نوشت؛ از جمله:
«امَّا ما سَأَلْتَ عَنْهُ ارْشَدَكَ اللَّهُ وَ ثَبَّتَكَ مِنْ امْرِ الْمُنْكِرينَ لى‌ مِنْ اهْلِ بَيْتِنا وَ بَنى‌ عَمِّنا فَاعْلَمْ انَّهُ لَيْسَ بَيْنَ اللَّه عَزَّوَجَلَّ وَ بَيْنَ احَدٍ قِرابَةٌ وَ مَنْ انْكَرَنى‌ فَلَيْسَ مِنّى‌ وَ سَبيلُهُ سَبيلُ ابْنِ نُوحٍ» «١» خدا تو را ارشاد كند و بر حق ثابت قدم بدارد، سؤالى كه درباره افرادى از خانواده‌ام و عموزادگانم مطرح كردى كه منكر امامت هستند (كه با توجه به انكارشان و اين‌كه از ذريه فاطمه زهرا و رسول الله هستند، عاقبتشان چگونه است؟) بدان كه خداوند با كسى خويشاوندى ندارد. هر كس مرا انكار كند، از من نيست و به راه فرزند نوح رفته است (كه با كفر و انكارش رابطه نَسَبى‌اش را قطع كرد و اين ارتباط نسبى برايش فايده نداشت و در قيامت سبب نجاتش نخواهد شد.)
امام زمان (عج) در اين جواب هشدار مى‌دهد كه به روابط نسبى و سببى دنيايى دل‌خوش نباشيد و بدانيد آنچه نجات‌بخش است، ايمان و عمل صالح مى‌باشد. اگر ايمان و عمل صالح به روابط نسبى و سببى ضميمه شد، آن روابط ماندگار بوده و در قيامت نيز دوام خواهد داشت، ولى اگر ايمان و عمل صالح به آن روابط ضميمه نشد، آن روابط باطل شده‌