شناخت حضرت مهدى (عج) - علی نوری، علیرضا؛ حیدری، احمد - الصفحة ٧٠
ادبيات و شعر شود و شاعران در اين زمينه سرودههايى داشته باشند.
بهعنوان نمونه به دو مورد اشاره مىشود:
١- دعبل خزاعى در ضمن اشعارى كه درباره مصيبتهاى اهل بيت سروده و در حضور امام رضا عليه السلام خواند، به امامت حضرت مهدى (عج) و قيام او اشاره كرده، چنين مىسرايد:
خُرُوجُ امامٍ لا مَحالَةَ خارِجٌ يَقُومُ عَلَى اسْمِ اللَّه وَالْبَرَكاتِ يُمَيِّزُ فينا كُلَّ حَقٍّ وَ باطِلٍ وَ يَجْزى عَلَى النَّعْماءِ وَالنَّقِماتِ اميد بيرون آمدن امامى را دارم كه البته خروج خواهد كرد.- و به نام خدا و بركاتش قيام خواهد نمود. او در ميان ما حق و باطل را از همديگر جدا مىنمايد.- و مردم را بر نعمتها و كيفرها پاداش مىدهد. (نيكوكاران را تشويق و مجرمان را كيفر مىدهد)
او مىگويد: وقتى اين دو بيت را خواندم، حضرت رضا عليه السلام بسيار گريست. بعد فرمود: اى خزاعى! روحالقدس اين دو بيت را بر زبانت جارى كرد؛ مىدانى آن امام قائم كيست؟ عرض كردم! اى مولاى من! نه.
فقط شنيدهام كه امامى از ميان شما اهل بيت خروج خواهد كرد كه زمين را از آلودگى فساد پاك كرده، از عدالت پر خواهد ساخت. حضرت فرمود:
اى دعبل! او «حجت قائم» فرزند حسن است كه در غيبتش موردانتظار مردم است «١» ٢- حافظ، شاعر فارسىزبان در اشعارش به حضرت مهدى (عج) و ظهورش