را غير او نمى‌داند، همچنان كه در كتاب محكم خود فرموده است: بگو كسانى كه در آسمان و زمين هستند، جز خدا، غيب را نمى‌دانند. من و همه پدرانم از اولين: آدم، نوح، ابراهيم، موسى و پيامبران ديگر و از آخرين:
محمد، على بن ابى‌طالب و ديگر امامان گذشته تا امروز- صلوات خدا بر آنان-، بندگان خداى تعالى هستيم. ...
اى محمد بن على! جاهلان شيعه و احمقانى كه پر پشه‌اى از ديانت آنان سنگين‌تر است، ما را آزار مى‌دهند. من خدايى را كه جز او خدايى نيست به شهادت مى‌گيرم- و شهادت او كافى است- و فرستاده‌اش محمد- صلى‌الله عليه و آله- و ملائكه‌اش و اوليائش و تو را و همه آنان را كه اين نامه به گوششان خواهد خورد، كه من به سوى خدا و رسولش بيزارى مى‌جويم از هر كس كه بگويد «ما علم غيب داريم و در ملك خدا با او شريكيم» يا ما را در جايگاهى قرار دهد غير آن جايگاهى كه خدا براى ما پسنديده و براى آن آفريده است و (نسبت به ما) از اين مقامى كه برايت تفسير كردم و در اين نامه بيان نمودم، تجاوز كند.
و شما را گواه مى‌گيرم كه خداوند، ملائكه، رسولان و اولياى او بيزارند از هر كس كه ما از او تبرّى بجوييم. اين توقيع را كه در اين نامه نوشته‌ام امانتى بر گردن تو و هر كس كه بشنود، قرار دادم (و شما را متعهد نمودم) كه آن را از هيچ كدام از دوستان و شيعيان ما كتمان نكند و همه آنان را بر مضمون آن آگاه گرداند، شايد خداوند (به‌وسيله اين توقيع گذشته) آنان را جبران كند و آنان به دين حق خدايى برگردند و از آنچه (غلوّ) نسبت به سرانجامش جاهلند، دست بكشند. پس هر كس كه اين نامه را بفهمد و به‌سوى آنچه او را بدان امر كردم بازنگردد و از آنچه از آن نهى نمودم دست نكشد، لعنت خدا، پيامبران، ملائكه، اوليا و بندگان صالح بر او واقع شده است.