در روى زمين خواهند بود كه به هنگام ظهور، به حضرت مهدى (عج) مى‌پيوندند و ايشان را يارى مى‌كنند.
* ملاحظه: آنچه در اين دو بخش ذكر شد، نمونه‌هاى برگزيده‌اى از روايات فراوان موجود در منابع شيعه و اهل سنت است كه راه روشنى را درباره امامت حضرت مهدى (عج) ترسيم مى‌كند؛ به‌گونه‌اى كه اعتقاد به امامت آن حضرت و ايمان به دين اسلام، دو امر تفكيك‌ناپذير جلوه مى‌كنند و صحيح نخواهد بود كه انسان به رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله و دين او ايمان بياورد، ولى با وجود اين همه روايات كه فوق تواتر است، به امامت حضرت مهدى (عج) معتقد نگردد و به وجود او به‌عنوان آخرين جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله در روى زمين، مؤمن نباشد؛ به بيان ديگر، اعتقاد به امامت حضرت مهدى (عج) يك اعتقاد اسلامى است؛ زيرا روايات مربوط به آن به‌طور فراوان از خود پيامبر صلى الله عليه و آله توسط اهل بيت عليهم السلام و غير آنان نقل شده و بزرگان شيعه و محدثان اهل سنت آن‌ها را در كتب صحاح و كتاب‌هاى معتبر ديگر ذكر كرده‌اند و حتى افرادى از دانشمندان اهل سنت، كتاب‌هاى مستقلى در اين زمينه نگاشته‌اند.
اگر با وجود اين همه روايات از پيامبر صلى الله عليه و آله، امامت حضرت مهدى (عج) پذيرفته نشود و كسانى بخواهند منكر آن شوند، ديگر هيچ مسأله‌اى از مسائل اسلامى قابل اثبات نخواهد بود؛ زيرا روايات مربوط به آن‌ها در بسيارى از موارد به مراتب كمتر از رواياتى است كه درباره امامت حضرت مهدى (عج) در دسترس است.