آگاه باشيد، فرزندم غيبتى خواهد داشت كه مردم در آن (نسبت به امامتش) به شك مى‌افتند، جز آن‌ها كه خداوند حفظشان كند. «١» گفتنى است كه روايات اهل‌بيت عليهم السلام در زمينه امامت حضرت مهدى (عج) فراوان و بيش از حد شمارش است؛ آنچه ذكر شد، نمونه‌اى مختصر، گويا و روشن است و تأمل در آن‌ها اين مطلب را اثبات مى‌كند كه امامان عليهم السلام عنايت خاصى داشتند كه امامت حضرت مهدى (عج) در جامعه مطرح شود تا خاتميت وصايت را اعلام كنند، آنان هم‌چنين از فتنه‌هايى كه ممكن است دامنگير مردم زمان غيبت شود، خبر داده‌اند تا آنان هشيار گردند و فريب شياطين جن و انس را نخورده و در امامت امام غايب (عج) تشكيك ننمايند.
از اين رو، هر بار كه شيعه‌اى به امام زمان خويش مراجعه و از ظهور حضرت مهدى (عج) سؤال مى‌كرد، آن امام با دلدارى او و بيان مطالبى در مورد آن حضرت موجب آرامش وى مى‌گرديد و روحيه اميد و انتظار را در وجود او تقويت مى‌كرد و با عبارات گوناگون، بر حتميت و قطعيت ظهور حضرت حجت (عج) تأكيد مى‌ورزيد. تمام سؤال و جواب‌ها حكايت از اين دارد كه شيعه همواره در انتظار ظهور روزشمارى مى‌كرده و اين خود قطعيت مسأله مهدويت و ظهور را در فرهنگ و انديشه مردم نشان مى‌دهد.
در بيشتر روايات مربوط به حضرت مهدى (عج) بر اين مطلب تأكيد شده كه گسترش عدل و داد در روى زمين، پس‌از ظهور آن حضرت‌است؛ همان‌چيزى كه جامعه بشرى هميشه تشنه آن بوده و تبهكاران و ستمكاران، تنها شعار آن را سر داده‌اند. امامان عليهم السلام با تأكيد بر اين كه عدل و داد توسط حضرت مهدى (عج) در پهنه گيتى مستقر خواهد شد، به ما