تبليغى او در اين مدت مردم را به سوى او دعوت كنند و بعد از پيشرفت كارش، ظاهر شود «١» در كلام ديگرى امام على عليه السلام مى‌فرمايد:
«فَاذا كانَ ذلِكَ ضَرَبَ يَعْسُوبُ الدِّينِ بِذَنَبِهِ فَيَجْتَمِعُونَ الَيْهِ ...» «٢» آن گاه كه چنين شود [اشاره به مطلبى كه امام فرموده و ثبت نشده است‌] آن آقاى بزرگ و پيشواى دين، مستقر و پا بر جا گردد و (مؤمنان) به دورش اجتماع كنند ...
ابن ابى الحديد در شرح اين كلام نيز مانند قبل به دلالت حديث بر غيبت امام اقرار مى‌كند و آن گاه به توجيه برمى‌خيزد. او مى‌گويد:
معناى «ضَرَبَ بِذَنَبِهِ» يعنى بعد از زمانى كه استقرار نداشت و هر روز در جايى بود، استقرار يابد؛ زيرا «يعسوب» به معناى پادشاه زنبور عسل است كه بيشتر ايام در پرواز است و آن‌گاه كه دُمش را به زمين بزند، پرواز و سير را رها كرده و استقرار مى‌يابد.
اين كلام مانند مذهب اماميه است كه معتقدند مهدى به خاطر خوف از حاكمان ظلم و جور، در جايى استقرار ندارد، بلكه به صورت سيار زندگى مى‌كند تا آخرالزمان كه ظهور كند و استقرار يابد، ولى مطابق مذهب ما بعيد نيست. امام مهدى كه در آخرالزمان ظهور مى‌كند، در ابتدا هنوز كارش استوار نشده و از اين رو در جايى استقرار ندارد تا اين كه بعد از مدتى‌